Düşünceleri okuyabilme gücün olsaydı etrafında dostun mu çok olurdu, düşmanın mı?

İnsanların kimi zaman düşüncelerini okuduğumu, hissettiğimi düşünüyorum, evvelden yanlış hisseder ve düşünürdüm ya da gereksiz yere toz konduramazdım ya da manipüle edilirdim, kendimi suçlu hissettirirlerdi lakin artık abartmadan , kimseyi de savunmadan herkesin düşüncesini hissediyorum, eylemler ve bazen mimikler, refleks olarak oluşan mimikler karşıdakinin niyetini gözler önüne seriyor, artık herkesi doğru okuyorum, sezgilerim kuvvetli, ne dost ne de düşman olarak görüyorum, uzak duruyorum sadece, çünkü kimsenin düşüncesi beni bağlamaz, benim derinliklerimi göremeyen hakkımda da gerçek dışı suizanlara sahiptir ve hakkımda kötü düşünen beni alakadar etmiyor, çünkü hayatımda yer vermiyorum.
Düşünceleri bir bakıma okuduğumu düşünüyorum ve okusaydım eğer birebir tamamen bir şekilde, dostum da olmazdı düşmanım da, çünkü kimseye büyük manalar yüklemiyorum ve küçücük şeyleri de önemsemiyorum, üzerinde durmuyorum ve insanız sonuçta kimi zaman nahoş düşünebiliriz, düşünceler ve duygular da zamanla değişebilir, çok üzerinde durmamak lazım

Düşünce okumaya gerek yok dost mu kalmış bu devirde🤣