Laf anlamayan insanlara çözümünüz nedir?

Ben artık insanlara laf anlatmayı da kendimi veya birşeyleri izâh etmeyi de bıraktım. Anlaşılmak için çabalamıyorum çok uzun yıllardır.

Bazen A'dan Z'ye herşeyin farkında olur ve bazı şeyleri bilinçli yaparsınız.

Ancak bazı insanlar kendilerince adımlarınızı hamlelerinizi takip edip anlamlar yükleyerek sizi onlarla itham edip yargılar. Bir kere olsun neyi neden yaptığınızı / söylediğinizi sorgulamadan kendilerince sizi güya sınava tabii tutarlar. Oltaya geldi sanarlar oysa siz iç yüzünü tüm yönleriyle bile bile üzerine gidersiniz

Sorunuza dönecek olursak;

Bazı kişilere konunun ya da durumun + ve - yönlerini göstermek yeterlidir.

Bazı kişileri ise gerçek mânâda iyi anlamak gerekir.

Neyi nasıl yorumlayıp neye hangi anlamlar yüklediğinizle ilgilidir bu.

Kişi kaçmayıp saklanmayıp çokyüzlü davranmayıp açıkça ve ısrarla o hamleleri yapıyorsa arkadan iş çevirmiyorsa bunu da bir durup düşünmek gerekir.

Laf anlamayan kişinin amacı her zaman bildiğini okumak değildir bazen.

Bazen herşeyi göze alarak o şeye devam edenlerin haklı gerekçeleri olabilir perde ardını hiç bilmediğiniz.

Bazen en doğru çözüm herşeyi kendinize ya da o kişiye yormadan objektif yorum yapabilmektir. Kendi zanlarınızla yorumlamaya devam ederseniz anlamlar çıkarmaya da devam edersiniz.

Bazen her şey sizinle ilgili değildir yalnızca kişinin kendisiyle ilgilidir.

Bu ayrımı doğru yapmak gerekir.

Laf anlatmayı da sürekli o kişiyi gözlemlemeyi de bırakın. Çemberde yeriniz yoktur ama siz kendinizi zorla çembere dahil edip sonra da o kişiyi sorunlu kendinizi mağdur ilan edersiniz.

Empati ve doğru analiz önemli. Bİr konuyu sağlıklı değerlendirebilmek için tüm parçalara ihtiyacınız var. Eksik parçalarla analiz etmek ve doğrusu şudur demek sadece sizi yıpratır.

Kişisine göre değişiyor. Sevgilim ve âşıksam kafasına vura vura devamlı kendimi devamlı anlatmaya çalışıyorum. Beni sevmesini sevdiğim biriyse bir kez anlatıyorum. Baktım ki anlamıyor, yol veriyorum. Kendimi boşuna yormama değmezler.
Arkadaşımsa bir kez anlatıyorum. Baktım ki anlamıyor uzatmıyorum. Sonunda konuşmaya da biliyoruz. Samimi bir arkadaşımsa da bir kez anlatıyorum. Baktım ki anlamıyor. Uzatmıyorum. En son bundan bir tanesi ile uzun zaman konuşmadık. Şimdi eskisi kadar olmamakla birlikte arada konuşuyoruz. Konuşsam da hâlâ kırgınım ama uzun zamandır tanıdığım ve güvenimi kıran bir davranışı olmadığı için arkadaşlığımı bitirmiyorum. Zaten çok bir arkadaşım da yok. Onu da bacım gibi görüyorum. Arada kardeşler arasında da sorun olabiliyor ama kopmuyorlar. Bu da öyle bir şey.
Akrabamsa da bir kez anlatırım. Samimiyet dereceme göre ya konuşurum sonradan ya da sadece gördükçe merhabam olur ya da görmezden gelebilirim. Var öyle akrabam. Varken bile yoklar benim için.