İnsanlarla şakalaşır mısınız?

Şakalaşırım ama herkese ve her ortamda değil. Şakalaşmak bana göre de otomatik bir refleks değil; güven hissettiğim, sınırları bildiğim insanlarla olur. Herkesle laubali olmayı ya da sırf ortam yumuşasın diye şaka yapmayı samimi bulmam. Bazı insanlar şakayı bağ kurma yolu olarak kullanır, bazıları ise mesafeyi koruyarak bağ kurar. Ben ikinci taraftayım.

Şakalaşmak bana göre olmadığı için değil, doğru yerde olmadığında içimi boşalttığı için mesafeliyim. Zorla güldürmeye çalışmak, kendim gibi davranmamaktan daha yorucu geliyor. Ama güven oluştuğunda, karşı tarafın niyetinden emin olduğumda espri de gelir, kahkaha da. Yani mesele şaka sevmemek değil; seçici olmak. Herkes aynı dili konuşmak zorunda değil. Bu da bir eksiklik değil, kişilik farkı.

Çoğunlukla. Sınır aşılmadığı sürece şakalaşıp gülmek ve güldürmekte bir sakınca görmüyorum. Hayat yeterince sıkıcı, ben eğlenceli ve neşeli bir kişiliğe sahibim. Elalem ne der, ne düşünür diye kendimi sınırlandıramam sıradan ve basit konularda. Ben beni bildikten sonra, gerisi teferruat

Hayat zaten fazlasıyla ciddi yorucu espri şart şakalaşırım arada 🥳

Evet 😄