Kendinizi seviyor musunuz, bir insan kendini nasıl sever?

Kendini sevmek deyince bizde yanlış anlaşılıyor. Bencillik ego gibi algılanıyor. Halbuki kendini sevmek kendine de özen göstermek bakmak değer vermektir. Mesela evlenince genel beklenti kendinden vazgeçmen yönünde oysa ki bu doğru değil. Ben kendimden vazgeçersem o evde enerjim olmaz kalmaz. Ve zamanla depresif biri olurum. Kendime bakacağım bazı zamanlar eşime haydi biraz çocukla ilgilen ben yan odada sakince durmak istiyorum diyorum sadece oturup kafam rahat şekilde yarın saat kitap okumak bile beni çok iyi hissettiriyor. Her an dikkatini bir canlıya vermek insanı yoran bir durum (çocuk). Deşarj olmak iyi geliyor

Kendimi seviyor muyum? Öğreniyorum diyebilirim. Bence insan kendini; kusursuzken değil, eksikleriyle kaçmadan durabildiğinde sevmeye başlıyor. Her hatasında kendini yerden yere vurmak yerine “tamam, buradayım” diyebildiği anda. Kendini sevmek sürekli mutlu olmak değil; yorgunken dinlenmesine izin vermek, istemediği yerde durmamak, kalbini hoyratça harcamamak. Bir insan kendini, başkalarına gösterdiği anlayışı biraz da kendine gösterdiğinde seviyor. Kendini affederek, sınır koyarak, olduğu hâli inkâr etmeden… Sevgi önce içerde başlıyor, dışarıya sonra taşıyor.

Hayır sevilecek bi insna değilim başıma gelen olaylardna dolayı ve maruz kaldığım kişilerden dolayı ve ailem akrabam be kadar iprenç insnalr bi de o kadar namuslu olduğum halde geçmişte her haltı her kızla ymeiş canım şerefsiz * sercana düştüm ve o kıza da yazmış ve diğer kızlarla da

Kolumu öperim bazen, saçlarımı okşarım, omzuma masaj da yapabiliyom, uyurum bi de kendini seven erken uyur. Ben geç kaldım bu gece hastayım da yine biraz öhöm