Bir kadının hayatındaki en büyük düşmanı gerçekten erkekler mi, yoksa kendi etrafındaki kadınlar mı? Hangisi daha acımasız?

Benim düşmanlarım akrabalarım ki birini ben ayağa kaldırdım bana kötülükler yaptı ki kendine yakışanı yapıyor aslında bana iyilikler yapıyor da haberi yok öbürü dersek narsist anca tuzaklar kurar Allahtan hep sezdim tuzakları yoksa ailesi bir de o yüzden suçlardı çok şanslıydım hep kurtarıldım kurtuldum mesela ilk küçükken olan erkek haliyle Allahtan korkuyor biri gelme sesini duyunca ve bırakıyor sonra kuzen de kötü korkak o arkadaşıyla tuzaklar kuruyor kendi ilk kuruyor ilk ben uyanmaya çalışıyorum beyin sinyal veriyor çünkü ikinci de kardeşi meraktan içeri giriyor beni bırakıyor üçüncüde rahmetli kuzenimi oynatırken tacizler ediyor kapı açılıyor bırakıyor ama hep bekiyor o durumu ama ben fırsat vermiyorum sonra 1 yıl sonra arkadaşıyla tuzaklar kurmaya başlıyor olmuyor çünkü ben turdan iyi biliyorum bu durumu kötü niyet olduğunu sonra 31 yaşında arkadaşı tuzak kuruyor sezdim şüphelendim gördüm eski olayı 1 yıl sonra o tuzak kuruyor son güne kadar çabalıyor ama bu kez hiç bir şey yapamıyor sadece çabalıyor tuzak için sonra kız akrabam da eşiyle beni sattığı kişiyle tuzaklar kuruyor sezdim tuzakları kurtuldum zaten kızdan şüpheleniyordum yani en çok erkek benim 1 kız düşmanım var bir erkek akraba

Sorunun net şekilde erkekler ya da kadınlar cevabı yok, çünkü acımasızlık cinsiyetten çok niyet, rekabet ve güç ilişkisi ile ilgilidir. Erkeklerden gelen acımasızlık genelde açık olur. İlgisizlik, terk, aldatma, küçümseme gibi davranışlar nettir; can yakar ama neyle karşı karşıya olduğunu anlarsın. Yaralayıcıdır fakat çoğu zaman doğrudandır. Kadınlardan gelen acımasızlık ise daha örtük olur. Kıyaslama, ima, dışlama, dedikodu, pasif agresif tavırlar, sessizce değersizleştirme şeklinde ortaya çıkar. Özellikle yakın çevredeyse, dostluk ya da destek beklerken gelmesi nedeniyle daha derin iz bırakabilir. Bu yüzden daha acımasız gibi hissedilir. Fakat şunu net söylemek gerekir, gerçek düşman dışarıdaki erkekler ya da kadınlar değil, kendi sınırlarını koruyamamak, değerini başkalarının onayına bırakmak ve zararlı davranışları erken fark etmemektir. Acımasız olan kişi kim olursa olsun, onu hayatında tutmak asıl zararı verir.