Yüreğinizi yaslayabilecek bir yürek buldunuz mu?

Annem dışında pek kimseye yaslanabileceğim bir yürek bulamadım aslında. Bazen insan ne kadar güçlü görünmeye çalışsa da içten içe sığınacak bir yer arıyor ya, işte bende o yer hep annem oldu. Düşünüyorum da, güven dediğin şey öyle herkese açılacak bir kapı değil. Biri çıkıp “ben buradayım” dediğinde bile hemen inanamıyorsun. Belki de doğru kişi henüz karşıma çıkmadı, belki de ben hâlâ kalbimi biraz fazla sıkı tutuyorum. Ama zamanla olur diye düşünüyorum; sonuçta herkes bir gün gerçekten yaslanabileceği bir yürek buluyor.

Bulupta ayağa bile kaldırdım. Hatta memur bile ettim. Sonra kendi kendine kendini 5 oaralik etti. Elindeki evini satıp yedi, yetmedi şimdi de 7yuzbin bankalara borçtan ölüyor. Toprağın bol olsun aldığının hayrını görme diye duamı aldı 3 sene önce...