Aşırı fazla vurdumduymazlık bi noktadan sonra eziklik olur, dogrumu düşünüyorum millet?

Aşırı vurdumduymazlık, gerçekte kayıtsızlık değil, bir başa çıkma stratejisi veya savunma mekanizması olduğunda eziklik olarak yorumlanabilir. Sürekli olarak tepkisiz kalmak ve sorumluluktan kaçınmak, dışarıdan pasiflik, özgüvensizlik veya eleştiriye karşı savunmasızlık olarak algılanır. Bu aşırı edilgen duruş, kişinin kendi hayatı üzerinde kontrolü olmadığı izlenimini yaratarak, bir noktada çevredeki insanlar nezdinde eziklik veya ciddiye alınmama haline dönüşebilir. Sağlıklı bir özgüven ise, neyi önemseyeceğini ve neyi görmezden geleceğini bilinçli olarak seçme yeteneğini içerir.

Vurdumduymazlık bazen ruhun kendini korumak için ördüğü bir zırhtır ama fazla giyildiğinde insanı kendi duvarlarının içinde esir bırakır. Bence asıl güç kalbi yaralamadan duyarlı kalabilmek ile kimseye eğilmeden dimdik durabilmek arasındaki o ince çizgide yürüyebilmektir.