Umutsuzluktan, güç alınsaydı daha mı güçlü olurdu insanlar?

umutsuzluk, insanın içine bir ağırlık gibi çöken bir şey ama aynı zamanda bir tür öğretmen de olabilir. İnsan, umutsuz hissettiğinde kendi sınırlarını, dayanma gücünü, sabrını daha net görür. Zor anlar, insanın içinde saklı olan kararlılığı ve direnç kapasitesini ortaya çıkarabilir. Tabii bu güç, illa dışarıdan gözle görünür bir başarıyla değil, içsel bir direnç, kendiyle barışma, kabullenme biçiminde de kendini gösterebilir. Yani umutsuzluktan güç alınsa, insanlar daha dayanıklı olur mu? Belki evet, ama bu güç çoğu zaman sessiz, fark edilmeyen bir güç olur; acıyı ve hayal kırıklığını öğrenmiş, kendi kendine yetebilen bir güç.

Alfabenin ilk ortaya çıkışını izliyorum şu an.

Sina yarımadasında Mısır elitlerinin kullandığı o gösterişli hiyeroglifleri gören, o Mısırlılar için çalışan Mısırlı bile olmayan maden işçilerinin evlerine dönmeye umudu bile yokken o maden duvarlarına hiyeroglif benzeri protosiniatik işaretler kazıması alfabenin oluşumunu sağlamış ve sonrası devam etmiş.

Evet günümüzde kullandığımız yazının gerçek mucitleri 4000 yıl önce Mısırlı elitler için öldürücü sıcakta hayatta kalma umudu dahi olmadan çalışan o maden işçileri 🤩

Umutsuzluk insanın içindeki gerçek gücü ortaya çıkarabilir. Geriye hiçbir şey kalmadıysa kaybedecek, kaybetmenin de bir önemi kalmaz çünkü. Ne olacaksa olsun der topyekün herşeyini ortaya koyarsın.

Human belgeseli bu Bbc Earth 'de yayınlanıyor, insanlığın ve önceki insan türlerinin hikayesini anlatıyor. Bu 3. bölüm önceki iki bölümü de 2 kere izledim tam olarak anlayabilmek için. Bu bölümü ayrıca sevdim. Çünkü Göbeklitepe ve Çatalhöyük ağırlıklı yapılmış 🤩