İnsan mücadele gücünü hangisinde daha derinden yitirir, öğrenilmiş çaresizlikteyken mi, kâlbi ısrarla kırıldığında mı?

Öğrenilmiş çaresizlik tecrübe gibi birşeydir. Çaresizken bile insanlar çoğu zaman mücadele etmeye çalışır, bir sonuca varmaya çalışır. Mücadele edecek gücü kalmayan insan kalbi kırık insandır. Kalbi kırılan bir insanın mücadele edesi gelmez çünkü bazı şeyleri kabullenmeye başlamıştır.

Kalbi ısrarla kırıldığında anlar diyorum ben. Zaten kalpler kırılmasa öğrenilmiş çaresizlik problemini yaşamayız karşında kalp kırma sevdalısı insan varsa işin zor. Başına her şey gelir ve her türlü kuyuya atar seni.

Frida kahlo ve yine muhteşem bir söz. Ayrım yapamadım ben ikisinde de mücadele gücünü kendimde bulamam. Kalbim kırıldığında da, çaresizlik duygusunda da. Çünkü mücadele edesim gelmez. Değmeyeceğini bilirim.