Yaşlılığında nasıl bir hayatın olsun isterdin?

Sakin ve huzurlu bir hayatım olsun isterdim, belki de kafamı dinleyebileceğim bir yer. Daha çok kendime vakit ayırırdım yine, yaşlılıkta olsa yeni yeni şeyler deneyerek geçirmek isterdim günlerimi. Gençliğimi yaşadığım gibi, yaşlılığımı da yaşamak isterim.

Dört çocuğum olmuş, hepsi kendi hayatlarını kurmuş, hatta bana torun bile vermişler. Yıllarca emek verdiğim şirketi de onlara gönül rahatlığıyla devretmişim; işin başında güvenilecek insanların olduğunu bilmek insanı çok huzurlu hissettiriyor.

Sonra eşimle birlikte kendimize ait küçük, sakin bir adaya yerleşiyoruz. Gürültü yok, stres yok… Sadece denizin sesi, temiz hava, sabahları kahve kokusu ve gün batımını izlerken yanımda yıllarımı paylaştığım insanın varlığı.

Ve biz o adada, kendi düzenimizde, huzur içinde yaşayıp ömrümüzün sonuna kadar orada kalıyoruz. Böyle bir yaşlılık… insana gerçekten “iyi ki” dedirtir.

Bunu sana anlatmıştım ama bida diyim hatta senin de benzerdi hehe

tabisi müstakil ev bahçeli falan benim ağacım olcak ben dört mevsim onunla sohbet etcem altında da müzik yapcam sonraa çocuklarım olcak onları etrafıma toplayıp hikayeler anlatcam bi de canlandırarak böyle kollarımı kocaman açarak 👻 Kısaca kitaplarım çucuklarım çok sevgili eşim ve ben böyle sakin bi hayat hayal ediyorum topraktan da ayrılmak istemiyorum çümküü tabiat benim aşkım

Valla dünya işlerinden elimi ayağımı çekeyim; Ayvalık gibi küçük bir ege kasabasında, hayatımın geri kalanını sükut ve huzur içinde sevdiklerimle geçireyim bana kâfi. Planlar bu yönde ama bakalım hayat bize ne çoraplar örecek :))