En büyük ihanet: kalbin gerçeği görüp kırılması mı, yoksa ruhun yalanlarla kandırılması mıdır?

Bence ruhun yalanlarla kandırılmasıdır ve bir insanın beni kandırdığını bir şekilde anlarım anlayamazsan da hissederim ve durum böyle olduktan sonra O insandan jet hızıyla uzaklaşırım soğuk davranırım mesafe koyarım gerektiği gibi davranırım yalana hiç tahammülüm yok ama bir insan bir yamuk yaptı diye de her insana aynı görmem

Kalbin gerçeği görüp kırılması daha acıdır, insanın yüzüne vurur ve büyütür. Ama ruhun yalanlarla kandırılması sinsi bir ihanet gibidir, sadece incitmez, insanın güvenini ve özsaygısını da gölgeler. Bu yüzden en büyük ihanet, yalanla kandırılmaktır.

Gerçekler bir süre sonra kabullenilir insan önüne bakar ama yalanla kendini kandırmak bir tür işkencedir süreci uzatmaktır