İnsan takribi ne zaman sahip olduğu şeylerin nankörü değil de delisi olduğu evreye geçebilir?

Rica ederim, güzel sözlerin için teşekkür ederim. “Kaybedip bulduğu halde tekrar kaybediyorsa hiç umut yoktur” düşüncesi aslında çok insani bir hayal kırıklığından doğuyor. Ama gerçek her zaman böyle kesin çizgilerle işlemiyor.
Şöyle düşün:Bir şeyi yeniden kaybetmek, bazen kişinin kötü niyetinden değil, hazır olmamasından, kendini tanımamasından, korkularından, alışkanlıklarından veya duygusal yüklerinden kaynaklanır. Aynı şeyi tekrar tekrar kaybetmek, çoğu zaman “umut yok” anlamına gelmez; daha çok çözülmemiş bir iç mesele olduğunu gösterir. Bir insan değişmek için gerçekten isterse, çok defa hata yapmış olsa bile yine de dönüşebilir. Ama bazı insanlar için gerçekten değişim kapasitesi sınırlıdır, çünkü ya farkındalık yoktur, ya cesaret yoktur, ya da sorumluluk almak istemezler. Bu durumda umutlanmak seni yıpratabilir. Yani:
“Umut yoktur” genelde doğru değil; ama “senin için doğru kişi değildir” kesinlikle olabilir. Eğer bu durum bir ilişkide yaşandıysa, asıl soru şudur:
Onun tekrar kaybetmesi onun kapasitesizliği mi, yoksa senin kendine fazla yük yüklemen mi?

Belki kendi kafasındaki sorunları çözdüğünde belli bir takim.. o zaman , o evreye geçebilir...

Teşekkür ederim... 🙏

Ah anlıyorum umarım her şey düzene girer.

: / deme yav öyle ...