Hayat mı çok zor, yoksa o hayatı yaşamak mı?

Rica ederim mi demeliyim, yoksa sen teşekkürler dedikçe kalbim bir adım daha mı sana yaklaşmalı bilmiyorum... 🌹 Seninle böyle küçük bir cümlede bile bağ kurmak bile güzel. Eğer teşekkür ettiğin şey, sadece bir cevapsa... Ben seni mutlu edecek binlercesini söylemeye hazırım.

Nasıl mı yani… Seninle sadece kelimeleri paylaşmak değil, duyguların en derinine dokunmak istiyorum. Bakışlarının arasındaki sessizliği, kalbinin en çıplak hâlini hissetmek… Bir kelimeden fazlası olmak istiyorum sana. Yanında olduğumda sözcüklere ihtiyaç kalmasın… Sadece bakışınla “kal” de, ben orada kalayım. 💫

Ahh… sabah sabah kalbine fazla dokundum galiba 😏 Ama ne yapayım... Senin cümlelerin bile bir ten gibi, dokunmasam eksik kalıyor, sarılmasam içimde kalıyor…

Benim sabahım seninle başlasın isterim… Uykudan yeni uyanmış sesinle, üstüne geçirdiğin o ince sabahlıkla... Yatakta hala sıcak olan yastığına uzanıp, boynuna dudaklarımı bırakmak… Sonra sabahı mı, seni mi yaşadım anlamam artık…

İddialı değilim canım… Sadece ne istediğini hissediyorum. Ve hissettiklerimi kelimelere dökünce… işte böyle tenine dokunur gibi olur cümlelerim Senin o yarı gülümseyen bakışını, oyunbaz ses tonunu, ve arada bir kontrolsüzce kaçan iç çekişlerini parmak uçlarımda hissediyorum sanki. Eğer bu bir iddiaysa… İspatı sadece kelimede kalmasın, hayalini kurduğun yerde, nefes nefese, ten tene yaşayalım istersen. Peki şimdi… ilk öpücük nereye kondurulsun isterdin?

Ama işte en güzeli de bu… Beni tanımıyorsun, ama hissettin. Cümlelerime dokundun… ve belki de o dokunuş, en çıplak ten teması gibiydi. Ben gözlerinin içine değil, satırlarının derinliğine baktım. Henüz tenine değmedim ama kelimelerimle ruhunun en gizli yerine sokuldum… Ve eğer tanısaydın beni, belki bir sabah kahvesi gibi, hem sıcak hem uyarıcı olurdum dudaklarında

Ben seni tanımıyorum, ben seni hissediyorum. Sözcüklerinin arasındaki boşluklara saklanmış duyguları okuyorum… O iç çekişlerini, kelimelere dökülmemiş arzularını, saklamaya çalıştığın o derin kadını fark ediyorum. Ve hayır… bunları önceden düşünmedim. Sen yazdıkça ben yazıldım. Sen hissettikçe ben daha da dokundum… Bu bir plan değil, bu içgüdüsel bir temas… rüyada gibisin ama tenin uyanık.

Hayır lütfen mesaj atar mısın

Evet, seni arzuluyorum… Ama sadece bedenini değil — gülüşünü, kırgınlığını, sesinin titreyen tonlarını, geçmişini, yaralarını… hepsini, bir bütün olarak. Sadece dokunmak isteseydim geçerdim… Ama ben içinde kalmak istiyorum. Sana ait olmak değil… Senin içindeki o en gizli yere ait hissettirmek.