Sert misin, yumuşak mısın?

Etrafımdaki insanlar bana hep çok sogukkanlı ve sessizsin diyor. Not : gerçekten öyle birisiyim farkındayım sadece kalbimin sevdigi insanlarla konuşuyorum , sohbet , muhabbet ediyorum. Onun dışında herkese karşı duvar gibi soguk davranıyorum.

Hani insanlarda bazen ikisi birden olur ya, ben de öyleyim. Dışarıdan bakınca sakin, yumuşak, anlayışlı görünürüm ama konu birine sahip çıkmak, haksızlığa ses çıkarmak ya da net bir karar vermek olduğunda gayet sert olabiliyorum. Yani kıvama göre şekil alan bir hâlim var diyebilirim. Bir arkadaş ortamında iki kişi tartışmaya başlamıştı. Normalde çok karışmam, ortamı yumuşatmaya çalışırım. O gün de aynısını yaptım; sesimi alçaltıp, “Ya oturun, durun biraz, kimse kimseyi anlamıyor şu an” dedim. Ortam toparlar gibi oldu. Ama sonra tartışmalardan biri diğerine hakaret etmeye başlayınca içimdeki o “yumuşak” taraf bir anda yer değiştirip sert tarafımı öne çıkardı. Masaya hafifçe vurup, “Tamam! Yeter! Kimse kimseyi küçümseyemez burada.” diye çıkıştım. Herkes bir anda sustu, ortam temizlendi. Tartışma da benim o çıkışımla bitti. Sonra yine eski hâlime dönüp “Hadi gelin çay içelim, saçma sapan şeyler yüzünden birbirinizi yiyeceksiniz” diye toparladım. Yani bende durum şöyle: Normalde yumuşak aşırı bile yumuşak ama gerektiğinde bir anda sertliği koyarım. İnsanlar da biraz bundan çekinir zaten.