Kötü düşünceler?

"Ey Rabbim, şeytanların vesveselerinden Sana sığınırım. Onların yanımda bulunmalarından da, ey Rabbim, Sana sığınırım." Mü'minûn Sûresi, 23:97-98.

Ey Vesvese hastalığı ile müptela! Biliyor musun vesvesen neye benzer? Musibete benzer. Ehemmiyet verdikçe şişer, ehemmiyet vermezsen söner. Ona büyük nazarıyla baksan büyür. Küçük görsen küçülür. Korksan ağırlaşır, hasta eder. Havf etmezsen, korkmazsan hafif olur, mahfî ve gizli kalır. Mahiyetini bilmezsen devam eder, yerleşir. Mahiyetini bilsen, onu tanısan gider. Öyle ise şu musibetli vesvesenin çok kısımlarından, çok ve sık vukua gelen yalnız beş vechini (yüzünü, yönünü) beyan edeceğim. Belki sana ve bana şifa olur. Zira şu vesvese öyle bir şeydir ki cehil onu davet eder, ilim onu def' eder. Tanımazsan gelir, tanısan gider.
BİRİNCİ VECİH
Birinci yara, şeytan evvela şüpheyi kalbe atar. Eğer kalp kabul etmezse şüpheden şetme döner. Hayale karşı şetme benzer bazı pis hatıraları ve münafî-i edep (edebe aykırı) çirkin halleri tasvir eder. Kalbe "Eyvah!" dedirtir, yeise (ümitsizliğe) düşürtür. Vesveseli! insan zanneder ki kalbi, Rabb'ine karşı sû-i edepte (kötü ve çirkin) bulunuyor. Müthiş bir halecan ve heyecan hisseder. Bundan kurtulmak için huzurdan kaçar, gaflete dalmak ister.

Bunun devamını daha da yazarım lâkin senin hissen burada yoktur.

O inkârcı dinsizleri ve vesvese veren şeytanları susturup dillerini mühürleyen şu hakikatleri hatırına getir.

Cenâb-ı Hakk muhakkak ki bir Vacib-ül Vücud'dur yâni daimâ olmak zorunda olan, olmaması imkansız içinde imkansız olandır. Nasıl ki büyük ve ihtişamlı sarayların ve piramitleri bir mimarı ve mühendisi vardır ve aklen ve mantıken olmak zorundadır, aynen öyle de, şu kâinat sarayının da bir mimarı ve bir matematikçi olmak zorundadır. insan veya dinsiz bir şeytan kabul etsede etmesede bu hakîkati değiştirmez ve onların inkarları ve redleri varlığı bulanan bir şeyi ortadan kaldırmaz ve kaldıramaz.

Hem görünmemek, olmamaya delil ve kanıt olmaz.

Hem hiç bir dedillden ve emârelerden neş'et etmeyen ihtimallerin hiçbir ehemmiyeti yoktur.

İhtimalde mümkün olan her şeyin hakikatte mümkün olacağına dedil olmaz.

Hem her şeyi maddede arayanların akılları gözlerindedir, göz ise maneviyata kördür.

Hem beş duyumuzun gördüğü bütün her şey gerçektir, gerçeklik ise dış dünyada var olan ve madde cinsinden olan her bir unsur ve elementtir.
Ve gerçeklik değişkenliktir.

Beş mânevî duygularımızın akıl, mantık ve mânevî hissiyat vs gördüğü her şey hakîkattir. Ve hakikat değişmez ve değiştirilemez bir kanundur.

Göz gerçeği, akıl ise hakikati görür.

Hem her iddiâ sâhibi, ortaya attığı iddiâsını ispat etmekle mükelleftir.

Mesele bir şeyi yok demekle inkâr etmek değildir, asıl mesele o yokluk kavramını ispat etmektir.

Hem bir fikir ve düşünce zıddıyla bilinmiyorsa o fikrin ve düşüncenin adı fikir değil bir inançtır.

Hem ateizim, deizim vs vb yer yüzünde ki en saçma inançtır.

Hem Allah'ın varlığı bir inanç konusu değil, aklın ve mantığın kabul etmeye mecbur kaldığı bir bilgi konusudur.

Daha başka sormak istediğin bir şey olursa, cevap vermeye hazırım.

Ben burada sana hem vesvese hastalığından bahsettim hemde o hastalığın ilacından bahsettim.

O tarz şeyleri görmezden gelmek gerek. Zîra önem verdikçe şişer önem vermezsen söner.

Mesela hayalen düşün ki, sen taze meyve sularını büyük bir lezzet alarak içerken, içtiğin portakal suyunun içinde idrar olduğu ve idrarın kendisi zihnine gelebilir ve seni rahatsız edip tiksindirebilir ve o portakal suyu sana zehir olabilir. Fakat senin zihnine ve hayaline gelen şüphe ve evham o temiz portakal suyunu idrara dönüştürmez.
Aslında burada senin tiksinmen o portakal suyundan değil, zihnine atılan mecazî bir vesveseden, kuruntudan ve çirkin hayaldendir.

Kalbin bundan ciddi derecede rahatsız oluyorsa eğer, zihnine ne kadar şiddetli hücum ederse etsin sana kat'îyyen zarar vermez ve veremez.