Sizi bugün olduğunuz kişi yapan en büyük kırılma anınız neydi?

Beni bugün olduğum kişi yapan en büyük kırılma anı, sanırım kendim gibi sandığım bir noktada aslında ne kadar savunmasız ve kırılgan olduğumu fark ettiğim zamandı. O ana kadar kendimi güçlü, her şeyi kontrol edebilen biri sanıyordum; ama hayat öyle anlar getirdi ki, kendim sandığım şeylerin aslında sadece bir maske olduğunu gördüm. O kırılma anı acı vericiydi; çünkü güvenimi, inandığım değerleri, hatta bazen insanları sorgulamama neden oldu. Ama bir yandan da bana gerçekleri gösterdi: Kendi sınırlarımı, kırılgan yanlarımı, ama aynı zamanda dayanma gücümü fark ettim. O an, beni daha temkinli ama bir o kadar da gerçekçi yaptı. Kendimi daha iyi tanımama, neyi gerçekten istediğimi ve neyi tolere edemeyeceğimi anlamama yol açtı. Bugün, o kırılmadan sonra daha olgun, daha dikkatli ama bir o kadar da kendimle barışık bir insan oldum...

Kafa yapım hep başkaydı galiba. Yani cocuklarin düşündüğü şeyler bana çocukça gelirdi. Her zaman biraz daha yaşımdan büyük bir düşünce yapım olmuş şimdi bakınca anlıyorum.