Başkasının istediği bir yol uğruna kendi yolunuzdan vazgeçtiğiniz oldu mu?

Evet… oldu. Bazen birini kaybetmemek için kendi yolumu, kendi doğrularımı, hatta kendi iç sesimi bile susturduğum zamanlar oldu. “Belki böyle yaparsam her şey daha iyi olur” diye düşündüm, ama aslında her adımda biraz daha kendimden uzaklaştım. Ben, birinin istediği yolda yürümeye çalışırken kendi ayak izlerimi kaybettiğimi fark ettim. İçimdeki o küçük ses “Bu senin yolun değil” diye fısıldıyordu ama duymamayı seçiyordum. Sonra bir gün anladım ki… kimse için kendi yönümü terk etmemem gerekiyor. Çünkü yolumu kaybedince aslında kendimi kaybediyormuşum. Şimdi biri için adım atıyorsam, o adımın aynı zamanda beni de ileri götürmesine dikkat ediyorum. Artık kendi yolumu bırakmıyorum; isteyen yanımda yürür, istemeyen zaten yorulup geride kalır.