Sevdiğin biri seni istemediğini söylese, savaşır mısın yoksa çekilir misin?

nefesim daralır, dünya kısa bir an için durur gibi olur. Kalbimin en huzurlu köşesi, beklemediği bir fırtınayla sarsılır; ellerim titrer, sesim kısılır. Seni istemediğini duymak; düşündüğüm bütün sabah kahvelerini, planları, küçük şakalarımızı bir anda sisin içine çekmek gibi. Ama ben duygularımı saklamayı beceremem önce ağlarım, sonra sorarım. Neden? Ne değişti? Nerede kaybettik birbirimizi? Çünkü benim için birini sevmek, cevap beklemekten öte bir açıklama arama hâlidir: anlamak isterim. Eğer hâlâ bir kıvılcım varsa, kırılan yerde tamir etmek için çabalarım; konuşurum, dinlerim, hata yaptıysam özür dilerim. Savaşmak derken illa kavga etmekten bahsetmiyorum; sevmekten, emek vermekten, vazgeçmemekten; ilişkiye yeniden şans tanımak için çaba göstermekten bahsediyorum. Ama aynı zamanda benliğimi de korurum. Eğer karşımda duran kişi, duygularının net olduğunu ve kalbinin kapandığını tekrar tekrar söylüyorsa, ben de kendimi kandırmam. Sevgi tek taraflı bir mücadele haline dönünce, o sevgi kendine de zarar vermeye başlar. O zaman çekilirim savaşmayı seçmediğim için değil, kendimi korumak zorunda olduğum için. Kendimi geri çekmek, pes etmek değil; onurlu bir vedadır. Benim için sevgi, zorla tutturulmaya çalıştığın bir şey değildir. Çekilirken de soğuk olmam; nazik ve dürüst olurum. “Seni sevmiştim, hâlâ değer veriyorum, ama kendimi de sevmeliyim” derim. Gözyaşlarımla vedalaşırım belki, ama arkamda toprak kadar gerçek bir kabul bırakırım. Çünkü ben biliyorum ki, sevgi aynı zamanda özgür bırakmaktır. Birine “kal” demek kadar “git” demeyi de bilmeliyim; ikisi de cesaret ister. Sonra zamanla iyileşirim. Kendime sarılırım, dostlarıma umutla açılırım, küçük şeylerden tekrar keyif alırım. Yavaşça anlarım ki savaşmak veya çekilmek meselesi, aslında ne kadarına dayanabileceğim değil; ne kadarının doğru olduğuna karar verme meselesidir. Ben, geri çekilirken bile şefkatli olmayı seçerim kendime ve ona. Ve hayat, bana bir gün yeniden gülecek bir kapı daha aralar; o zaman, hem sevmiş hem de kendini koruyabilmiş bir benle yeni başlangıçlara yürürüm.

Niye savaşıyım karşımdaki kişi istemiyorsa zorla ona kendimi sevdirmek doğru olmaz her ne kadar sevsemde savaşmam onu rahatsız etmek istemem çünkü aynısı bana yapılsa ben o kişiden tamamen nefret ederim