Sizin için, özen gösterilmeden yapılan bir şeyden ne kadar zevk alabilirsiniz?

Ben açıkçası özen gösterilmeden yapılan bir şeyden pek zevk alamam. Çünkü benim için bir şeyin değeri, içine katılan emekte gizlidir. İster bir yemek olsun, ister bir hediye, ister sadece bir cümle… Eğer içinde samimiyet, dikkat ve gönül yoksa o şey bana hep yarım kalmış gibi gelir.
Ben hissederim o özeni, çünkü özen bir duygudur aslında. Küçük bir detayda bile fark edilir; birinin gerçekten uğraşıp uğraşmadığını, sadece “olsun da bitsin” diye mi yaptığını hemen anlarım. O yüzden ben, özenin olduğu yerde keyif alırım, anlam bulurum.
Bir şey bana özel olarak yapılmasa bile, eğer içinde içtenlik varsa, o benim için yeterli olur. Ama sırf yapılmış olmak için yapılan şeyler bana dokunmaz, içimde bir karşılık bulmaz. Sanırım ben biraz “ruhu olan şeyleri” severim. Özensiz olan her şey sanki ruhsuz geliyor bana...