İnsan her önüne çıkanı bir hata diye atacak olursa, doğruya ne zaman rastlayacak?

Bence insan, hayatını sürekli önüne çıkan her şeyi bir “hata” olarak görürse, aslında kendine büyük bir yük yüklemiş olur. Çünkü hata dediğimiz şey, çoğu zaman sadece bizim bakış açımıza bağlıdır; bazen deneyim, bazen de öğrenme sürecinin bir parçasıdır. Eğer her karşılaştığımız durumu hemen olumsuz bir etiketle damgalarsak, hayatın bize sunduğu küçük mucizeleri, doğru seçimleri veya doğru insanları fark etme şansımızı kaybederiz. Doğruya rastlamak, bazen sabırla, bazen de açık bir kalple beklemeyi gerektirir. Belki de en güzeli, her karşılaşmayı “deneyim” olarak görmek ve her insana, her olaya bir anlam yüklemeye çalışmaktır. Böylece önümüze çıkan şeyleri sadece “hata” olarak görmek yerine, bizi olgunlaştıran, yolumuzu aydınlatan işaretler olarak görürüz. Bence doğruya rastlamak, aceleyle etrafı yargılamayı bırakıp, hayatın akışına güvenmeyi öğrenmekle başlar. Çünkü bazen doğru, fark etmemiz için kendini gizler; ama sabırlı olduğumuzda ve yargılayıcı değil de meraklı bir gözle baktığımızda, önümüze çıkar ve biz fark ederizHayat, her zaman siyah ve beyaz değil; bazen hata sandığımız şey, doğruya giden yolun en değerli tasidir

Hayat insanı hata yapan insanlarla sürekli sınıyor. Bakalım sınır çekmekte samimi misin, kararlı mısın diye... Eğer yeterince samimiysen doğrusu elbet bir gün gelecektir.