Kolay vazgeçen biri değilim, eğer birşeyi istiyorsam o olsun diye çaba göstermekten de vazgeçmem fakat benim istediğim şey de beni istemeli. Karşılıklı istek yoksa eğer orada kılımı kıpırdatmam, sadece ben istiyorum diye benim olmak zorunda değil sonuçta. Vazgeçmem gereken şeyleri de iyi bilirim, kolay vazgeçemediğim konular, elde edeceğimi bildiğim şeyler için geçerli.
Kolay kolay vazgeçen biri değilim ama bazen mantığımı devreye sokmak zorunda kalıyorum. Her şey sadece istemekle ya da çabalamakla olmuyor, bazı durumlarda insanın kendini koruması, kendi iç huzurunu düşünmesi gerekiyor. Bazen çok istesem de, artık bir şeylerin beni yıprattığını fark ettiğimde geri çekilmeyi tercih ediyorum. Bu, pes etmekten çok, kendime saygı duymakla ilgili aslında. Çünkü her savaş verilmeye değmez, bazı şeyleri akışına bırakmak da bir olgunluk göstergesi. O yüzden evet, bazen vazgeçiyorum ama bu kolay olduğu için değil; doğru olanın o olduğunu bildiğim için.
Çoğunlukla biraz sabrederim ve düzelmesini beklerim, bu konuda da uyarılarımı ve rahatsızlıklarımı dile getiririm ama herhangi bir düzelme olmazsa, beni önemsemediğini düşünüp vazgeçerim. Kimse, kimseye katlanmak zorunda değil. Ortada bir ilişki varsa, karşılıklı devam edilmeli; tek taraflı olunursa, egolar devreye girmeye başlar ve ilişki yolundan sapar. O nedenle de karşımızdaki kişi bir konuda rahatsızlığını dile getiriyorsa, ya yapamayacağınızı söyleyip ayrılın ya da yapın; yapacağınızı söyleyip de karşımızdakini saf yerine koymayın.
Ben kolay kolay vazgeçemem aslında. Bir şeye ya da birine emek verdiysem, kolay bırakıp gidemem. Çünkü ben bir şeye başlarken kalbimi de koyarım içine. Kolay vazgeçmek bana hep yarım kalmak gibi gelir. Belki bazen kırılırım, yıpranırım ama hemen pes etmem. Önce içimdeki tüm ihtimalleri tüketirim. Bir şeyin bittiğine emin olana kadar savaşırım. Ama bir kere içimde “artık olmuyor” duygusu yerleşti mi, işte o zaman dönüşüm olmaz. O noktada vazgeçişim sessiz ama kesindir. Çünkü ben birinden ya da bir şeyden değil, artık kendimden ödün vermekten vazgeçerim...
Kolay vazgeçmek tamamen karakterle ve yaşanılan duruma bağlı bir şey. Bazen insan, bir şeyden ya da birinden vazgeçemeyecek kadar çok bağlanmış olabilir. Ama öyle anlar vardır ki vazgeçmek, insana aslında özgürleştiğini hissettirir. Önemli olan senin bu duruma nasıl baktığın ve içinde ne hissettiğin. Eğer vazgeçtiğinde kendini daha güçlü ve huzurlu hissedeceksen, belki de gitmek gerek. 🍃
Bak senin de nickin çok güzelmiş aşkı öldürmek kolay kolay vazgeçmezdim ama ailesinin yanında benim ailemin yanında seni artık sevmiyorum dediği anda vazgeçtim yani ben de senin gibi aşkı öldürdüm
Eskiden canımı verirdim ama vazgeçmedim. Büyünce anladım ki insanın tek değer vermesi tek vazgeçmemesi kişi kendi olmalı ve bundan dolayı artık kolay vazgeçiyorum
Erkekler bu konuda aşirı zorlanir ama kadın heleki gunumuzdeki bosanma oranlaei icin diyorum saniyesinde siler çok buyuk aşk olsa bile illa aldatma degil her konuda oylesiniz
Asla kolay vazgeçemem. Oldurmak sürdürmek için sonuna kadar çaba gösteririm. Değer mi değmez mi onu gerçekten, sadece zaman gösteriyor. Kimisi dua kimisi beddua alıyor.