Kendinizi kötü hissettiğinizde ne yapıyorsunuz?

Bende kalan kırıntılar giderse yavaş yavaş ölürüm, yaşadığım her saniye zaten canımdan can gidiyor birde strese bağlı ağrılar ile uğraşıyorum artık ağlasam bile eziyet çekiyor kalbim bedenimde. İsteyerek olmuyor ama bu şartta bu insanların olduğu alanda toz pembe bir dünya inşa etmek yüzde 0 bile değil. Mutlu olmak istiyoruz sadece, milyarder olmak değil.

Flimlerde ve kitaplarda olan senaryo bir kaç ay ile sınırlı ama bizim hayatımızdaki zorluklar ömrümüz ile.. Yalnızca kalbim değil tüm bedenimde o mutsuzluğun, yılların birikmişliğinin ağrısını yaşıyorum, parmaklarım uyuşuyor bedenim soluyor. Doktora gittim evet ama benzer şeyler duydum, stresten uzak dur ya da şu ilaçları kullan, madem düzgün bir reçete yazmak istiyorsun o zaman bir adet huzur dolu bir ülke ve umut dolu bir hayat versen şuana kadar iyileşmiş olurdum. Her şey lafta sözde olmaz insanlar ilk kendisini düzeltmeli ona buna çamur atıp sahte duyarla ego kasmak yerine. Herzaman söyledim yine söylüyorum, biz bu aşağılık kompleksi denen illeti yenmez isek çeşitli seçenekler ile sonumuzu seçmiş oluruz

İnsanlarımız bazı şeyleri övgü kazanmak, farklı gibi görünmek ve davranışını sosyal medyaya göre şekillendirerek kendi amaçlarını bile zorlaştırıyor, ulaşmak istediklerine ulaşamıyor. Sadece anlık populite dozu ile kendisine mutluluk hormonu salgılıyor, ee unutulunca ne oluyor? Yine en başa dönüyorsun ve busefer herkes senden sıkılıyor eleştiriyor, izlenmelerin düşüyor ve bir başka kötü karakter doğuyor, sonsuza kadar sürüp gidiyor döngü... Demem o ki, insanlar kötü olmayı havalı sandığı müddetçe, iyi olmaya çalışmadığı müddetçe, hücreli canlılar gibi herkes birbirini eleyip yeni kötülere zemin hazırladıktan sonra ülkenin ahlak anlayışını olumsuz yönde değiştirecekler. Sadece düzgün bir Türkiye ve mucizelerin olduğu bir dünya istiyoruz, kodamanlar gibi bir bina dikip, hisselerin üstüne konmak istemiyoruz. Para her kapıyı açar diyenlerede sözüm, huzurun olmadığı müddetçe sadece paradan ibaretsin, hayatında anlam olmadığı müddetçe, seni anlayan bir eşin ya da arkadaşların yerine paralı ortakların olduğu müddetçe ve son olarak en önemlisi kendin olamadığın, vasat düzene yenik düştüğün için paradan ibaretsin. Acun mutlu değil, Koç ailesi mutlu değil...

İnsanın elinde olan bir şey kötülük ve iyilik kavramı, ya toplumun kahramanı olmaya çalışan mağdur bir karakter olursun, ya da intikamcı bir kişiliğe bürünürsün. Bizim sorunumuzda bu yolu seçen insanlar ile, herkes birbirine sebepsiz kuruluyor, hasetlik duyuyor. Bu hasetlik duygusunda bir aileyi hatta bir topluluğu darma duman eder. Hadi anlarım kıskanırsın bazı şeyleri geçici bir süre içinde, ve daha iyi olmaya çalışırın, ama tatlı bir rekabet ortamında yapman gerekiyor bunu. Eğer bu işi intikam moduna geçirirsen hasetlik duygusunu aktif etmiş olursun ve bu kimsenin uğramak istemeyeceği bir duygu. İnsanlarımızın yarısında belki yarısından fazlasında aşağılık ve yükseklik kompleksi mevcut, kimse bunu siyasete filan vurmaya çalışmasın, asıl sorun bence içinizde, ülkenin refah seviyesinin anası ağladı sizlerin yüzünden. Zenginlik konusuna da gelirsek, aynı geçici süreliğine etki eden sakinleştirici iğne gibi bana göre, yani huzur kadar kalıcı değil, zenginliğin çıkış yolu olduğunu sananlar, araba alabilir, ev alabilir ya da gidip hisse satın alabilir. Ve bu kişi kendi içerisinde yapayalnız kalıp bireyselleşecek, sen sanıyor musun ki bir zenginin günü her gün bolluk bereket içerisinde. Tabi ki değil örnek olarak, Acun Ilıcalı herkesin ağzında sakız oldu yaptığı eylemlerden dolayı ve hayat biçiminden dolayı... Ama madem zengin olmak istiyorsun, hem zengin olman hem de sonsuz esenliği bulman için dua edeceğim