Sizi özleyen biri, birileri var mı?

Evet var… hem de sandığımdan daha fazla. Bazen farkında olmadan birinin hayatında küçük bir yer edinmiş oluyorsun. Ben de öyleyim sanırım. Özleyenim var; kimi dostça, kimi içten bir sevgiyle, kimi sadece bir alışkanlık gibi… Ama en çok da o minik “Teyzem seni özledim, gitme bizden” diyen küçük sesler var ya, onlar kalbimin tam ortasına dokunuyor. Bir bakışla, bir ses tonuyla bile insanın içini ısıtan o sevgi çok başka. O anlarda bütün yorgunluğum geçiyor, evden çıkmak bile keyif oluyor. Çünkü bilmek, birinin seni özlediğini hissetmek… insanın içini bir huzurla dolduruyor.
Kimi arkadaşım “Nerdesin sen, özledim sohbetini” diyor, kimi sessiz sessiz uzaklardan hatırlıyor beni. Belki bir şarkı duyunca, belki bir fotoğrafa denk gelince... Her birinin özlemi başka bir tat bırakıyor içimde.
Evet, beni özleyen biri, birileri var. Ve ben bunu hissettikçe; yaşadığımı, sevildiğimi, bir yerlerde birilerinin kalbinde yer ettiğimi daha çok anlıyorum