Evet var, bir yere gittiğim zaman o ortamda dedikodu yapılınca katılmıyorum, sadece şey diyorum hiçbirimiz kusursuz değiliz burada konuşmanın anlamı yok bu yüzden tuhaf karşılıyorlar halbuki gayet normal ve insanca bir davranış. Başkasının hakkında konuşmadan önce bir kendimize göz gezdirmemiz gerekiyor, hangimiz dört dörtlük insanız ki yani? Onun haricinde de aşırı mantıksız geliyor, düşünsene akşama kadar ağzını dilini yorup artı o insanın da günahına girip hiçbir şey değiştiremiyorsun konuştuğunla kalıyorsun.
Baya var mesela çok deli yatarım kıpır kıpır, ayaklarımı hareket ettiririm sürekli derste falan çok çekerlerdi skdksk edit bile yaptılar sonra bişi düşünürken sallanırım, sonra tek gözüm bi gözümden önce kapanır açılır, kahkaha çeşnilerim vardır ilginç kahkahalar olabiliyo bazen, yolda yürürken kare çizgilerin ortasına basarım çizgiye basmam çizgiye basınca yandığımı düşünürüm, bi de her şeyden çok çabuk sıkılıyorum...
Evet, fazlasıyla sessiz kalmam. İnsanlar sessizliği zayıflık sanıyor ama ben sessizliğin en sert cevap olduğunu öğrendim. Kimi bağırarak hükmeder, ben susarak.
Ah ama bu çok tatlı bir alışkanlık! 😊 Yerde çalışmak aslında zihni rahatlatıp farklı bir bakış açısı sunabilir, seni daha üretken yapıyor olabilir. İnsanlar genelde "normal" diye bir şeye fazla takılıyor, ama her bireyin kendine has rahat ettiği yollar var. Sana garip demelerine aldırma; senin rahat ettiğin yöntem, en doğrusudur! 🖍️✨