Hayatınızdan çıkardıklarınızı hatırladığınız oluyor mu? çıkarmak doğrumuydu hatamıydı?

Oluyor… hem de sandığımdan daha sık. Bazen bir şarkı, bazen bir sokak, bazen de kimsenin fark etmediği küçük bir an hepsi aklıma getiriyor hayatımdan çıkardıklarımı. Kimini hatırladığımda “evet, doğru yapmışım” diyorum. Çünkü geri dönsem bile yine aynı kararı verirdim; bazı insanlar gitmeli ki insan kendini bulabilsin. Ama kimileri var ki, içimde küçük bir sızı bırakıyor hâlâ. “Keşke o kadar sert olmasaydım” dediğim anlarım da oldu. Belki biraz daha dinleseydim, biraz daha sabretseydim sonuç farklı olurdu diyorum bazen. Ama sonra düşünüyorum… O anlarda kalbim ne hissediyorsa onu yaptım. Ne eksik, ne fazla. Çünkü bazen birini çıkarmak, ondan nefret ettiğin için değil, artık kendini kaybettiğin için oluyor. Hayat da böyle işte; kimini sessizce bırakıyorsun, kimini mecburen. Sonunda öğreniyorsun ki, bazı gidişler kayıp değil, sadece dönüşümü başlatan bir başlangıçmış.