Kendi kendine konuşan iç sesimizi nasıl susturalım?

Ben kendi iç sesimi susturmaya çalışmıyorum aslında, onu anlamaya çalışıyorum. Çünkü o ses bazen korkularımı, bazen geçmişten taşıdığım yükleri, bazen de kalbimin derinliklerinde kalan cümleleri fısıldıyor bana. Ama ne zaman o ses fazla konuşmaya, beni yargılamaya ya da huzurumu kaçırmaya başlasa, derin bir nefes alıp kendime “şu an buradayım” diyorum. Geçmişi değil, geleceği değil; sadece bu anı. Bazen müzik dinleyerek, bazen yürüyüş yaparak, bazen de sessizce bir fincan kahveyle oturarak o sesi sakinleştirmeyi başarıyorum. Çünkü fark ettim ki, iç sesimi tamamen susturmak değil; onu dönüştürmek gerekiyor. Onu düşman değil, rehber olarak gördüğümde her şey daha kolaylaşıyor.