Eh biraz üzücü çünkü evlere daha çok kapanıyoruz. Evcimen biriyim ama yine de arada bir çıkıp dolaşmak hava almak arkadaşlarla vakit geçirmek açısından negatif oluyor. Bir de sokak hayvanları, evsizler ve dışarıda çalışanlar geliyor aklıma bu da üzüyor
Evet, ben sonbaharın bitip kışın başlamasına biraz üzülürüm. Çünkü sonbahar benim için hem hüzünlü hem de huzurlu bir mevsimdir; dökülen yapraklar gibi bazı şeyleri bırakmayı, yenilenmeyi hatırlatır. Ama bir yandan da bilirim ki, kış olmadan yazın değerini anlayamayız. Soğuk olmadan sıcaklığın kıymeti, karanlık olmadan aydınlığın güzelliği bilinmez. Her mevsimin kendine özgü bir anlamı, bir öğretisi vardır. Ben de her mevsimi olduğu gibi kabullenmeye, içinde saklı güzelliği görmeye çalışırım.
Biraz üzülürüm, çünkü sonbaharın hüznüyle barışığım. Dökülen yaprakların sessizliği, havadaki o solgun koku, içe dönmenin en zarif hâlidir. Kış gelince o yumuşak geçiş yerini keskin bir soğuğa bırakır. Ama yine de kabullenirim, çünkü her mevsim kendi hikayesini getirir. Sonbahar vedayı öğretir, kışsa sabrı. Biri ruhu hazırlar, diğeri sessizliği derinleştirir. Belki de bu yüzden üzüntüyle birlikte bir huzur da taşır içimde.
Üzülüyorum zaten kış mevsimine oldum olası içim ısınmıyor kar yağışı çok severim ama yaprakların dökülmesi ıssız sokaklar karanlık gökyüzü moralimi bozar
Sonbaharın vedası, o altın rengi yaprakların dansını özlemek demek. Ama kışın da insanı sıcak tutan bir melankolisi var, sanki doğa bize “Şimdi biraz içe dönme zamanı” diyor. Kat kat giyinip, sıcak bir içecekle pencere kenarında oturmak da ayrı bir huzur. 🍂❄️ Unutma, her mevsim kendi masalını yazdırıyor. 💛