Hayatında seni en çok gülümseten an hangisiydi?

Hayatımda beni en çok gülümseten an, çocuklarımı ilk kez kucağıma aldığım andı. O an sanki zaman durdu, dünya sessizleşti ve sadece kalp atışlarımı duydum. İçimde tarifsiz bir sıcaklık, gözlerimde mutlulukla karışık bir şaşkınlık vardı. Onların minicik ellerine, kokularına, bana güvenle bakan gözlerine her baktığımda içimde yepyeni bir yaşam başladı. Ben artık sadece kendim için değil, onların gülüşü, mutluluğu, sağlığı için varım. Her “anne” deyişleri, her sarılışları, her küçük başarısı bana yeniden yaşama sevinci veriyor. En yorgun anımda bile bir gülüşleriyle bütün yorgunluğum eriyip gidiyor. Hayatıma dahil ettiğim en güzel mucizeler onlar… Ve ben her gün, onları gördükçe, gülüşlerini duydukça, yeniden doğmuş gibi hissediyorum. Onlar sayesinde “mutluluk” kelimesi benim için bir anlam kazandı.

Doktor oğluma hamileyken çocuğunuz down sendromlu doğacak demişti ve hamileliğim çok sıkıntılı geçmişti. Bebek doğduktan sonra çok ağrılı bir süreç yaşadım ama doktor oğlumun sağlıklı olduğunu söylediğinde tüm ağrı ve acılarımı unutmuştum.. o kadar rahat ve hafif hissetmiştim ki kendimi anlatamam.. Rabbim kimseye yaşatmasın 🤲