Kişilik & Karakter konusunda 11,2b cevap paylaştı.
Zannettim ki kalbime dokunan herkes orada kalacak. Meğer bazı dokunuşlar sadece iz bırakmak içinmiş. İnsan bazen bir gülüşe ömür sanıyor, bir kelimeye sonsuzluk yüklüyor. Oysa hiçbir şey sandığın gibi sürmüyor. Zaman geçtikçe fark ediyorsun; kalmak cesaret isterken, gitmek ne kadar kolaymış. Zannettim ki hislerim aynı kalır, ama en çok ben değişmişim.
Zannettim ki, kendim gibi sandım… Kalbini açık, niyetini temiz bildim. Seviyor sandım, aynı derinlikle hissediyor zannettim. Meğer ben, hissettiklerimi fazlaca büyütmüşüm; oysa onun için her şey sadece “güzel bir an”mış. Ben sahip çıkarken, o sadece denk gelmiş. Zannettim ki, bir yerlerde aynı gökyüzüne bakıyoruz; meğer o çoktan başka bir yöne çevirmiş gözlerini. Ama olsun, ben yine de samimi hissettim… çünkü ben kimseyi yarım sevmedim, sadece yanlış zannettim.
Fotoğraf o kadar huzurlu ki; eski bir arabadan bile böyle güzel bir bahçe yaratılabileceğini görmek içime ışık saçtı. Senin yaşadığın kafa karışıklıkları da bu araba gibi; hep bir güzelliğe dönüşebilir. Kendine zaman tanı, tazelenirsin. ❤️🐾
"Gecenin karanlığında kalmak bazen ilaç gibi gelir, değil mi? ✨🌙 Ruhun dinlenmeye, düşünceler de tarlada esen bir meltem gibi derinleşmeye ihtiyaç duyar. Keyfini çıkar güzel insan! 😎"