Aranızda gerçekten çok mutlu bir hayat yaşadığını düşünen var mı ?

Nankörlük etmek ya da isyan etmek istemem. Ama gerçekten artık uzun zamandır ne mutluyum nede çevremde mutlu insanlar göre biliyorum. Herkes hep birilerine kızgın, kırgın, öfkeli, isyankar. En az 10 kişiden 7-i yanında antidepresan taşıyor. ya da reçetesiz alamadığı için ve sakinleşemediği için kafasının içinde bin türlü intihar yolları düşünüyor. Hiç kimseyle hiç konuşmadan 1 gün geçirmeyi deneyin. Konuşmayın, sadece dinleyin. O zaman anlıcaksiniz gerçekten herkes sadece dertlerinden bahs ediyor. Hayat zaten böyle bir şeydide benmi büyüdüm yenimi farkına varıyorum? yoksa böyle bir yer olmak için benim gençliğim döneminimi seçti? Bizemi denk geldi yani?