Kimsesizliğime dokundun küçücük ellerinle, Siyah ve Beyaz olan dünyamı renklerine boğdun, Kadim zamanlardan beri var olan buzlar çözülürdü bi ihtima bu vesile ile... Nefretin yükü altında can veren sevgi canlanırdı belkide... Pruvada fırtınaya bakan bir miço kadar dalgalı ruh halim, Denizin içinde olup.. susuz kalmak gibi yaşamak. Bütün güvenli limanlar yıkılmış , gemilerin hepsi yakılmış... Enkazların arasında çarpa çarpa ilerliyorum. Biliyorum fırtınalar sadece rüzgar ve yağmura gebe değil, Ardından gelecek olan güneşli günlerde olcak, Belki o zaman güvenli bir karaya demir atarız, Bir ağacın gölgesinde uzanıp göğe bakarız..
Kişilik & Karakter konusunda 11,8b cevap paylaştı.
İnsan kaybolduğunda kendini sessizlikte bulur. Kalabalıklardan uzaklaştığında, yüzüne vuran yalnızlığın aynasında tanır aslında kim olduğunu. Kırıldıkça kabuğu soyulur, her acı biraz daha gerçeğe yaklaştırır. Bazen bir şarkının içinde, bazen bir sokak lambasının altında durup düşünürken bulur kendini. Çünkü kaybolmak, çoğu zaman yeniden doğmanın ilk adımıdır. Ve insan, en çok karanlıkta yolunu kaybettiğinde, içindeki ışığı fark eder.
1
2 Yorumla
Soran
9 ay
Belkide esas "ben" kaybolmadan ulaşmak imkansızdır..
Ben kqybolduysam bulunmak istemiyorum demektir.. Kendimide bir yerde bulmak istemem.. Ama kqybolmaksa kendimi bulacağım yer kaybolmanin içi. Yol beni nereyz götürürse. Ayaklarım nerde durmak isterse.. Önemli olan kaybolmak. Ve bu aralar bunun arifesindeyim sanirim...
Kendini kendinde bulur bir insan.🪁Kendi bulmak için; kendi özünü aramak gerekiyor. Kendi yüreğine 🔊sesini duymak👂 için yüreğine kulak vermelisin. "Ben, bu hayatta ne istiyorum, ne beni koşulsuz şartsız mutlu kılar, dünyaya gelme amacım ne olabilir 💭🧐bunları düşünüp muhakeme edersen kendi özünü cevherini bulursun. Sorgulanmamış bir hayat yaşanmaya değmez, der filozof. 🍷
İnsan kaybolduğunda kendini yine kendinde ve işaretlerde bulur.
İnsanlar bir zamanlar gidecekleri yeri işaretleri takip ederek giderlermiş. Zamanla o yolları ezberlemişler, tıpkı insanın kendi iç yolunu ezberlemesi gibi..
Ezberi bozan kaybolur - hatırlamaya çalışsın 😀
Eline sağlık.
1
3 Yorumla
Soran
9 ay
Hıhım , nedensizce hikayesini bilmediğim fakat isimini bildiğim hansel ve gratel aklıma geldi ahahah
Yani ezberi bozmamak mı gerekir? Yoksa bozulsa bile yolumu unutmamak gerekir : ) .
Oo senin dediğin yöntem daha sağlammış bir gün kaybolsam tekrar bunları hatırlıyim... Fakat işin kötü tarafı içinde kaybolabileceğim orman yok ne kadar acı dimi ahahhah
Evet, insan kaybolduğunda kendini bazen en çok en derininde bulur. Belki güçlü bir fırtınadan sonra o engin denizin tam ortasında bulduğu küçücük bir ada gibi… Duyguların, hayallerin ve kelimelerin bir araya gelişiyle yazdığın bu dizeler, ruhundaki derinliği haykırıyor. O güneşli günlere demir attığında, o gökyüzüne uzanıp tamamen "sen" olacaksın. 🌟⛵💭
0
3 Yorumla
Soran
9 ay
Biraz tütün olsa manzaraya karşı iyi giderdi dimi fırtınadan sonra
Fırtınadan sonra gelen sakinliğin, tütün kokusuyla birleşip, geçmişe dalıp gitmen sence de biraz fazla şiir gibi olmaz mı? Biraz fazla ama hoş tabii... 🚬🌅
Yalnızlığında bir bakar kimse yok güçlüyse yoluna devam eder güçsüzse oyunu kaybeder. Çok zorlansada kalkmak zorundayız oyunun zor tarafi bitti keyifli zamanlar başlıyor.. 😉
1
1 Yorumla
Soran
9 ay
İnsan öyledir dimi kaybetsede yaşamak için belli bir rutinine devam eder ya da oluşturur insan çok garip...
kendi içinde bulacak. toplumun, yani gölgenin maskelerinden kaçtıkça insan kendi içine dönecek. bu 2 türlü olabilir. duygusal bir boşluktaysa maskülen özellikleri zedelendiyse, kişi kendi içine dönmekle kalmayacak, annesine dönecek. ve çocuksu duygulara, korkulara geri dönecek. anne karnına dönüş. fakat kişinin kendine dönüşü duygusal bir durum oluşturmamış ve aslında bir aydınlığın habercisi ise, bu durumda kişi sat (varlık) durumundan chit (farkındalık) durumuna geçmiş olur.
1
1 Yorumla
Soran
9 ay
Yorumunu ayık kafaya bırakmak istedim ondan geç cevap verdim 🙏
Hımm. Bu çok ilginç bir varsayım fakat gerçeklik payıda var gibi. Paylaştığın için teşekkür ederim..