Kendinizi bir çıkmazda hissettiğiniz oluyor mu?

Elbette oluyor. İnsan bazen ne yapacağını bilemediği, duvarların yükseldiği bir an yaşıyor. Ama ben o anları bir son değil, yeni bir yön arayışı olarak görüyorum. Çıkmaz, aslında 'Buradan başka bir yol denemelisin' diyen bir işaret levhası gibi... Çıkmaz, sanki labirentin en ortasına varmak gibi. Etrafımda sadece duvarlar var gibi hissettiriyor. Ama biliyorum ki, o duvarlar sadece geçici sınırlar ve her çıkmazın içinde gizli bir kapı ya da yukarıya açılan bir merdiven her zaman vardır. Önemli olan o an durup, acele etmeden, o kapıyı veya merdiveni fark etmek... Oluyor tabii ki. Hayat, dümdüz bir yol değil. Ama ben çıkmaz hissini genelde bir mola gibi kullanıyorum. O an zorlamayı bırakıp geri çekiliyorum, durumu dışarıdan gözlemliyorum. Çoğu zaman fark ediyorum ki, çıkmaz sandığım şey, sadece farklı bir bakış açısı gerektiriyormuş... Sürekli değil ama nadiren. Çıkmaz sokağa girdiğimi fark ettiğim an hemen durup, 'Tamam, burası değilmiş,' deyip geri vitese takıyorum. Hayat kısa, çıkmazda oyalanmaya gerek yok! Her zaman dönülecek bir yer var. :D :D :D Allah, sağlık ve neşe versin her daim!