İnsanlardan beklemediğiniz bir davranış gördüğünüzde, hemen mesafe mi koyarsınız yoksa önce anlamaya mı çalışırsınız?

Ben genelde hemen mesafe koymam, çünkü bir davranışın arkasında her zaman bir neden olduğuna inanırım. Önce o nedenin ne olduğunu anlamaya çalışırım. İnsanlar bazen farkında olmadan yanlış şeyler yapabiliyor, bazen de yaşadığı bir durumun etkisiyle tepkilerini kontrol edemiyor. Bu yüzden önce konuşmayı, açıkça sormayı tercih ederim. Neden böyle davranıyorsun derim bunu böyle demek demek bana göre hem olgun bir yaklaşım hem de ilişkideki samimiyeti koruyan bir adım. Tabii bu konuşmadan sonra aldığım cevap da çok önemli. Eğer içten, mantıklı bir açıklama varsa, o zaman sorun kalmaz. Ama eğer saygısızlık, umursamazlık veya kasıtlı bir tavır varsa, o noktada arama mesafe koymak benim için en doğrusu olur. Çünkü her şeyin telafisi olur ama kırılan güvenin onarılması çok zor saygı duymayan insana saygı duymam, ben anlamaya çalışırım, çünkü insan ilişkilerinde aceleyle karar vermek çoğu zaman pişmanlık getirir. Ama bir kez niyetin kötü olduğuna emin olursam, ikinci bir şans kolay kolay vermem. 🙂

Anlamaya konuşmaya çalışırım ancak baktım olacak gibi değil uzak durmasını sağlarım. Anlamaya çalışmadan yargılamam. Yargıladığım tek davranış şekli Yaradan akıl verdiği halde kullanmasını bilmeyendir.