Düşündüm de geçmişteki ben çok daha neşeli, çok fazla düşünmeyen, kafaya takmayan, enerjik ve daha hayat dolu birisiydi. Çok uzak bir zaman da sayılmaz. Bundan sadece bir sene öncesine kadar öyleydim. Şimdi ise bunların hepsini kaybetmiş, daha çok karanlığın içerisine hapsolmuş gibi hissediyorum. Yerine göre neşeliyim ama artık çok daha az gibi. Enerjimi tüketmişim gibi hissediyorum. Geçen sene şu an çalıştığımdan daha uzun saatler çalışmama rağmen enerjim hep bi seviye yüksek gibiydi. Geçmişteki benle şu an ki ben aynı değil ama sanki iyi de değil gibi.
Herkes değişir, kimse aynı kalmaz. Ben de eskiden insanı daha çok severdim, sıcak kanlı biriydim. Şimdi ise insanlarla arama mesafe koyuyorum. Ve düşüncelerimin daha derinleştiğini fark ediyorum. Bu da sanata daha çok odaklanmamı sağladı tabii. Eski ben değilim ama yeni benden de pek memnun değilim
Değil geçen haftaki benle bugünkü ben bile farklı. Hatta belki dünümle bugünüm de. Her sabah bugün neyi değiştirebilirim demesem de günün sonunda başını yastığa koyan ve gören göz hep değişiyor. Önceden daha uzaktım kendime şimdiyse insanlara ve hayata uzak hisseidyorum. Rahatsız etmiyor da sanatla olan bağımı yeni fark ediyorum mesela
Demek ki insanın yaşadıkları insanın kendi içinde yeni şeyler keşfetmesini sağlıyor, yaşanılan her şey bir tecrübedir, yolu bulmasına yardımcı olur evet ama sanki zaman geçtikçe her şey daha kötü oluyormuş gibi bir his veriyor ama ne olursa olsun yaşamaya devam ediyoruz işte
Bence insanı en çok yetiştiren de bu acı. Hatta ruhumuzu boyayan ileri taşıyan da yine kırılma noktalarımız, burası sınır daha fazlasını kaldıramam denilen anlar. Yoksa aynı günlerde, benzer hislerde hapsolur çekirdeğimizden bir adım öteye gidemezdik
Hissettiklerin o kadar gerçek ve anlamlı ki… Belki bir yıl içinde yaşadıkların veya düşünce biçiminin evrimi seni böyle hissettiriyor olabilir. İnsan, ruh hali ve bakış açısıyla değişebilen bir varlık. Geçmişteki sen, o zamanın şartlarında kendini var ediyordu, ama şu an değişen koşullarla şekillenen, farklı deneyimlerle yoğrulmuş bir “sen” var. Bu hislerin geçici olabilir. Kendine biraz zaman tanı. Enerjini kazanabileceğin şeylere odaklan ve kendini yargılamak yerine anlamaya çalış. 🌿✨