Bazı insanlar sevilmek için fazla dikenli, bazılarıysa fazla kırılgan.. Sen hangisisin?

Şey… yeri geldiğinde ikisi de oluyorum galiba. Bazen o kadar kırılgan oluyorum ki, en ufak bir söz bile içimde yankı yapıyor, günlerce susuyorum. Ama bazen de o kadar dikenli oluyorum ki, kimse yaklaşamasın istiyorum, çünkü dokunan illa ki canımı acıtıyor. Yiine de dengedeyim. Ama eğer karşımdakinden eminsen… o zaman ne dikenim kalıyor ne de kırılganlığım.

Ben galiba ikisinin tam ortasındayım. Ne tamamen dikenliyim ne de tamamen kırılgan. Bazen kalbimi korumak için duvarlar örüyorum, bazen de o duvarları yıkıp her şeyimi ortaya koyuyorum. Sevilmeyi hak ettiğimi biliyorum ama kolay güvenemiyorum. Kırıldığımda susuyorum, ama içimde fırtınalar kopuyor. Belki de sevgiye hem direnen hem de onunla iyileşen bir ruhum var, dengem hep kalbimin derinliğinde saklı.