Seçici biri misin?

Evet, seçiciyim… hatta bu dönem biraz fazla abartmış bile olabilirim. Eskiden daha kolay ikna olurdum, şimdi ise bir şeyin ya da birinin içime tam olarak sinmesi gerekiyor. Artık sırf “olmuş olsun” diye hiçbir şeye evet diyemiyorum. İnsan yaşadıkça, ne istediğini ve neyi asla istemediğini daha net görüyor. Belki bu yüzden küçük detaylara bile fazlasıyla dikkat ediyorum. Beni yoran, huzurumu bozan ya da enerjimi düşüren hiçbir şeye yer bırakmak istemiyorum. Kimi zaman bu seçicilik mesafe gibi görünse de aslında kendimi korumanın bir yolu. Çünkü ben artık “her şeyin değil, doğru şeylerin” peşindeyim.

Evet, diyebiliriz Ama “seçici” derken sadece yüzeysel kriterlerden bahsetmiyorum. Daha çok şunlara dikkat ederim:

İlgi ve uyum: Karşındaki kişiyle gerçek bir bağ, sohbetin derinliği ve uyum önemli.

Tutarlılık ve güven: Sözleriyle davranışları uyumlu mu, güvenilir mi?

Ortak değerler: Benim için değerli olan şeyleri paylaşıyor mu, hayata bakışı benzer mi?

Enerji ve motivasyon: Pozitif, meraklı ve öğrenmeye açık mı, yoksa sürekli negatif mi?

Yani seçicilik genelde “rastgele beğenmemek” değil, “enerjimi ve zamanımı değerli bulduğum şeylere odaklamak” diyebiliriz.