Sizi heyecanlandıran bir şeyi, gerçekleşene kadar saklar mısınız; yoksa hemen herkesle paylaşır mısınız?

Ben genelde saklamayı tercih ederim çünkü bazı heyecanlar paylaşıldığında gücünü kaybediyor. Henüz filizlenmiş bir umut gibi, fazla konuşulursa nazar değiyor sanki. Gerçekleşene kadar içimde büyütürüm, planlarım, hayalini kurarım ve o gizli heyecanı sadece kendimle paylaşırım. İnsan bazen söze döktüğünde enerjisini de dağıtıyor, oysa sessizlikte büyüyen bir umut çok daha sağlam oluyor. Herkes bilmeden yaşamak, sadece sizin bildiğiniz bir sırrın kalbinizde atması da bambaşka bir keyif verir. O yüzden, evet, ben heyecanlarımı genelde sessizce taşırım.

Saklarım.. Bazen o kadar saklarım ki be bile unuturum.. Oysa unutmamamla ovulurum.. Herşeyi her detayı hatırlamamla.. Ama konu kendim olunca unuturum.. Dünyanın tuhaf bir mizah anlayışı var.. Bize eskiden çoğu şeyi dilllendirmememiz soylenirdi.. Bu yüzden ketum kaldık belkide.. Şimdiyse evrene yollayın herşeyi diyorlar. '. Gene de ben saklarım gerceklesene kadar.. Tabii gerçekleşirse :))

Heycanlandıran cok az şey var.. bu bir tarafa ben dayanamam ya söylerim... yani mutlu olduğum bir şeyse gizleyemem. Tabi bunlar bir elin parmağını geçmez...