Hayatın hangi gerçeğini sevmiyorsunuz?

Tek bir gerçeği sevmiyorum, o da ölüm. Çünkü ne kadar hayatı, insanları, anları sevsek de sonunda hepsi bir yerde bitiyor. Ölüm, kaçamadığımız, değiştiremediğimiz tek gerçek. Sevmek zorunda değiliz belki ama kabullenmek zorundayız. Çünkü hayat dediğin şey de biraz bu zaten; var olmayı, kaybetmeyi ve kabullenmeyi öğrenmek. Ölümün varlığı bize aslında yaşamın kıymetini hatırlatıyor ama yine de insan alışamıyor, içi burkuluyor. Çünkü kimse sevdiğini, anılarını ya da hayallerini geride bırakmak istemiyor.