Hayat sana ağır geliyor mu?

Bazen evet, hayat omuzlarıma fark ettirmeden ağırlık koyuyor. Nefes almak bile zorlaşıyor kimi gün, sanki kalabalığın içinde görünmez bir yük taşıyorum. İnsan güçlü görünmeye alışınca kimse o yükü fark etmiyor. Ama ben biliyorum, bu da geçecek. Çünkü her yorgunluğun içinde toparlanacak bir yan kalıyor. Hayat ağır olsa da, içimde hâlâ yürümeye niyetli bir sabır var. Ve o sabır, beni ayakta tutuyor.

Güzel bir soru bu. Hayat bazen gerçekten ağır geliyor, bazen de aynı hayatın içinde derin bir huzur bulabiliyorsun. Aslında ikisi de var, biri diğerini tamamen yok etmiyor. Hayat ağır geliyor çünkü insan sürekli değişiyor, bazı şeyleri bırakmak zorunda kalıyor, bazılarını da kabullenemiyor. Kaygılar, beklentiler, kırgınlıklar bazen bir yük gibi birikiyor. O anlarda insanın içi daralıyor, her şey üstüne geliyor gibi hissediyorsun. Ama sonra bir an geliyor; sessizlikte, bir kahve kokusunda, bir gülümsemede ya da sevdiğin bir sesin tonunda huzur buluyorsun. Hayatın hâlâ aynı olduğunu ama senin onu başka bir yerden gördüğünü fark ediyorsun. O zaman anlıyorsun ki, huzur aslında ağırlığın içinde de var, sadece biraz derinde saklı. Bence hayat hem ağır hem huzurlu. Ağırlık büyütüyor, huzur denge veriyor. İkisi olmasa insan eksik kalırdı.