Sen Yaşamayı Bir Heves mi Sansdın... Ah... Keşke ama bu saatten sonra benden geçti... Dediğiniz Özellik ile Ne var?

Keşke sadece heves edip geçebilseydik bu hayatın içinden. Ama bazı şeyler zamanla ağırlaşıyor. İnsan yoruluyor. Bir şeyleri aynı istekle istememeye başlıyor. Hayaller bile bir noktadan sonra sessizleşiyor. Çünkü artık eskisi gibi inanamıyorsun. Güvenin, sabrın, heyecanın eksiliyor. Bazen sevdiğin insanlar üzülmesin diye kendi içini susturuyorsun. Söylemen gerekenleri yutuyorsun. Gitmen gerekirken kalıyor, kalman gerekirken gidiyorsun. Yarım bırakmak sana göre değil çünkü. Ama tamamlarsan da seni tamamlayan bir şey kalmıyor geriye. Her şey biraz sende kalıyor, biraz sende eksiliyor ve bir yerde duruyorsun. Biraz içli, biraz kabullenmiş bir halde diyorsun ki: “Bu saatten sonra benden geçti.” Kırgınlıkla değil, daha çok farkında olarak. Artık bazı şeylerin olmayacağını bilerek. Vazgeçmek gibi değil de, sadece bırakmak gibi. Yani elinden gelenin bu kadar olduğunu kabul etmek gibi. İşte bu da hayatın başka bir yüzü. Sessiz, ama gerçek.

umudum kalmadı pek ama bakalım