Her etki bir tepkiden doğar... Ya iyide neden tepkiler etki kadar eşit olmuyor?

Estağfurullah Ustam Buranın ismi Güzel Çıtır Kızlarsoruyor olsada bu da yakışıkı bir soru...

Fizikte bu sorunun cevabı da laboratuar ortamında da olsaydı, cevabı zaten kolay... atmosfer basıncı, rüzgar gücü ve yönü, etki eden madde ile tepkiye verecek maddenin yapsı ağırlığı... püüüü her şey sıfır ve eşit... bunu hesaplamakda ne var ki...

Tabiki her etki, eşit ve zıt bir tepki doğurur yani.
Ama biz Dünya laboratuvar değil, ve hayat tam bir bilinmeyenlerin oluşturduğu paradokslar ile dolu ve kaos denklemleri bile hesaplanamaz boyutta...

İnsanıda bir labarotuar ve herşeyi gözlemleyip hesaplayacağımız kapalı kap içinde Fonus gibi düşünelim de...
Newton bağırıdı Ulan... burada denklemden çok duygu var, İnsanın düşünce formülü ne?

“Her şey bir etki mi o zaman?” diyorsun…
“her şey” derken her şey kişiden kişiye değişken ve bundan bir insanın tam olarak neyi kastettiğini bilmek de de çok zama * gerekli...
Bizim için ortak olan Herşeyi ele almaya çalışalım desek...
Yine Kişiden kişiye değişken...
Gördükleri ve göremedikleri;
duydukları ve duymadıkları;
dokundukları ve dokunamadıkları;
hissettikleri ve hissedemedikleri;
inandıkları ve inanmadıkları…
Gibi gibi...
Bunların bir tanesinin etkisinden bir bakıyoruz bir çok ayrı, ayrı tepklerde oluşabiliyor.
Ve her bir de insan, bunların her birine ayrı ve farklı tepkiler de verebiliyor...

Yani mesele H₂O basit ce Su…
Bu bir etkileşimin verdiği tepkimenin sonucudur deriz,
sonra bir etki daha geliyor, bu sefer de bu tepki ile ayrışır H ve 2O olur.
İşte maalesf insan da bu böyle değildir...

Bir olay seni birleştirir, diğeri seni parçalar.
Ama her iki durumda da etkileşimin ve tepkilerin içindesindir.

Her şey maddi varlıklarla sınırlı değil.
Bizi etkileyen şeyler yalnızca gözle görülür olanlar değildir;
duygular, sezgiler, inançlar, hatıralar da birer etkidir.

Bir “sadaka etkisi ile tepkisi bin belayı savuşturur” inancı mesela
O da inancımızın bir etki ve tepki biçimidir.
Bir tebessüm bile sadakadır deriz...
o tebessümün bile tepkisi vardır.
Biri gülümsemene “Biri Allah razı olsun” der...
bir diğeri “ne gülüyorsun layn?” diye tepki verede bilir.
Yani aynı etki, bambaşka tepkiler doğurur.

Bazen yaptığın "etki" bir iyilik, ya da kötülük
gün gelir seni hayrete düşüren bir tepkiyle döner.
“Ben bunu hak edecek ne yaptım?” deriz...

İşte o an anlarız ki, Newton fizik yasası gibi değil hiçbir etki aslında tek yönlü değildir...
Her şey kendi eşit değerde birşeye etkisini kapalı sıfırlnamış yapay ortamda ki gibi değil
her şey bir döngüdür... ve boyutu, kütelesi hacmi, yapısı ve yönü değişir.

Görmek, duymak, dokunmak, hissetmek, inanmak…
Bunların hepsi de bir beynin elindedir...
Beyin neyi ve nasıl görmek isterse, onu öyle görür.
Neye inanmak isterse, ona da öyle inanır.
Ne kadar hissetmek isterse, o kadar hisseder.
Yani insanın dünyası gördüğü kadar değil,
inanmak istediği kadar büyük, küçük, dar, geniş, derin, sığ... vs dır.
Senin duan olmasa...

Konuyla ilgisi yokmuş gibi ama açtığın ufkumun ayanesi bir video. Un yağ şeker ve insan
https://www.instagram.com/p/CzB4P8pog4O/

Bir etki var ki, un yağ, şeker yaptığından; patlıcan, bulgur ve insan yapar. 🙂

Güzel bir paylaşım olmuş, Tebliğ mahiyetinde Allah razı olsun ustam.
Yapay zeka diyoruz ya, “insandan hızlı cevap veriyor, yazıyor, çiziyor, şarkı bile yapıyor” diyoruz...
Peki bunları yapmayı ona kim öğretti?
Yazılımı kim yazdı, bilgiyi kim yükledi?
Yani kısacası, yapay zekayı kim programladı?

Mal sahibi, mülk sahibi hani, bunun ilk sahibi?

yapay zeka tam bir zekadır bile diyemeyiz kaldı ki akıllı hiç değildir.
kendi İradesi de yoktur.
Tat bilmez, koku bilmez, acıyı, sevgiyi, hüznü tanıyamaz hüzün budur diyeceksin onu algoripmaya dökeceksin oda bununla kıyaslayacak.
Bir canlı acizliğinde Soğuğu hissetmez, bir buhran ile sıcağı fark etmez özetle, his setmez.

“Dünya’nın bir sinek kanadı kadar değeri yoktur.”...
İşte insan o sineği bile anlayamıyor bazen.
Biz “sinek kadar beynin yok” diye dalga geçiyoruz ama
O bile bizden çok daha ince ayarlı bir sistemle yaratılmış.
Bakalım tabi sineğe, beynin ne kadar küçücük olduğu da bakalım ama...
Gözünde 400 bin ayrı mercek var, hepsini ayrı ayrı kontrol ediyor.
Üstelik 9 kalbi var!

Mercanlar, planktonlar… Beyinleri yok ama bilinçleri var... Al buyur burdan yak
Yaşıyorlar, tepki veriyorlar, acıkıyorlar iyiyaorlar içiyorlar ürüyorlar kendisine sığınan canlı ile dostluk çıkar ilşkisi kuruyorlar ve bir denge kurup koruyorlar.
Yani canlılık öyle kolay tarif edilecek bir şey değil.
İnsanın sadece beynindeki 1 milimetrelik bölgeyi bile
tam anlamıyla taklit edecek bir sistem kurmak için
koca fabrika sahaları dolusu bilgisayar gerekir.
Yine de tam eşit olmaz.

Rahmetli ananem anlatırdı..
“Deccal’in bir gözü kör olacakmış,” derdi. kurumuş üzüm ya da zeytine bezer yuvasından fırlamış gibidir.
“O gözü de tıpkı kameranın merceğine benzer.”
Alnında ‘ke-fe-re’ yazarmış, hani şimdi bizdeki ‘www’ gibi...
İnsanları kandırır, kendini ilah sanır,
‘Ben de yaratıyorum, her şeyi biliyorum’ der,
ve çalgı çengiyle insanları kendine çekerdi...

Ama unutmamak lazım ustam...
Göz görmez, kulak duymaz, deri hissetmez, dil tat almaz…
Hepsi beynin işidir...
Beyin neyi nasıl yorumlarsa, biz de onu görür, onu duyar, onu hissederiz.
Kısacası, insan nasıl düşünürse öyle bir dünyada yaşar.
"İnsan nasıl inanırsa öyle yayşar nasıl yaşarsa öyle inanır"
Sadece nasıl görmezsin diye değil "Nasıl Akıl etmezsiniz"

Eyvallah..! Bizim yapay zekânın dı Kumru imiş. 🙂
Tasavvuf der ki, Allah file sığdırdığını preye de sığdırır. İnsanın içerisinde bir can var

İçimizdr biz biz eden zeki canlı bu.