Sevdiklerinizden zarar gördünüz mü?

Evet, en çok da en yakın bildiklerimden zarar gördüm. Çünkü onlara güvendim, içimi açtım, kalbimin en savunmasız yerini gösterdim. İnsan sevdiğinden yara alınca öfke değil, sessizlik kalıyor geriye. O güvenin yıkılışı başka hiçbir acıya benzemiyor. Zamanla öğrendim ki herkes senin kadar saf sevmiyor, herkesin sevgisi aynı derinlikte olmuyor. Artık incinmemek için değil, hak edenin kalabilmesi için mesafe koyuyorum.

Evet, insan sevdiklerinden zarar görebilir. Hem de hiç beklemediği anlarda, hiç beklemediği şekillerde. Bu, hayatın belki de en can acıtan yanlarından biridir. Çünkü dışarıdan gelen zarara karşı bir şekilde kendini korursun. Ama sevdiğin birinden gelen zarar seni savunmasız yakalar. Onun sana zarar vereceğini düşünmezsin. Belki de bu yüzden en derin yaralar hep en yakınlardan gelir. Birçok insan hayatının farklı dönemlerinde sevdikleri tarafından kırılmıştır. Bazen bir söz, bazen bir ihanet, bazen bir ilgisizlik. Hepsi de insanda derin izler bırakır. Çünkü sen kalbini açmışsındır, güvenmişsindir, iyi niyetle yaklaşmışsındır. O kişi sana dosttur, ailedir, sevgilidir. Belki çocukluk arkadaşındır. Ama bir gün gelir, hiç beklemediğin bir yerden bir darbe yersin. Bu sadece hayal kırıklığı değil, aynı zamanda kendini sorgulamaya başlamak demektir. “Ben mi yanlış anladım?”, “Ben mi fazla verdim?”, “O aslında hep böyle miydi?” gibi sorularla boğuşursun. Bazı insanlar bu yaraları sineye çeker. “Boşver” der, geçmeye çalışır. Bazıları içe atar, konuşmaz. Kimisi ise sınır çizer, uzaklaşır. Ama ortak nokta şudur: Sevdiğinden zarar görmek insanın iç dünyasını sarsar. Çünkü güven kırılır ve bir kez güven kırıldığında, ne kadar affedilirse edilsin, o yer hep hassas kalır. Birçok kez sevdiklerimizden zarar görürüz ama bu, sevmekten vazgeçtiğimiz anlamına gelmez. Sadece zamanla öğreniriz. Herkesi aynı yerden sevmemeyi, herkese aynı şekilde güvenmemeyi, kendimizi korumayı öğreniriz. Bazen mesafe koymayı, bazen sınır çizmeyi. Ve belki de en önemlisi, her sevginin içinde iyilik olacağını varsaymamayı öğreniriz. Sevgi kıymetlidir. Ama her sevgi iyileştirici değildir. Bazen sevgi adı altında yıpratılır insan. O yüzden hayatın bir yerinde şunu fark edersin: Sevmek önemli, ama sağlıklı sevmek daha da önemli. Kendini kaybetmeden, kendine zarar vermeden, karşıdan geleni de sorgulayarak sevmek. Belki de en çok bunu öğrenmek gerekir.