Ben bunağım” demek yerine “ben olgunum” demek sizce kendine değer vermek mi yoksa gerçeklerden kaçmak mı?

Bazen yaş aldıkça kendimizi “bunağım” diye tiye alıyoruz, bazen de “ben olgunum” diyerek kendimize pay çıkarıyoruz 😄
Ama sizce bu bir özgüven göstergesi mi, yoksa yaşlanmayı kabullenememek mi?
Gerçekten olgunluk yaşla mı gelir, yoksa yaşadıklarımızla mı?
Ben bunağım” demek yerine “ben olgunum” demek sizce kendine değer vermek mi yoksa gerçeklerden kaçmak mı?
Cevapla