Neden saflığımızı kaybediyoruz?

Kaybedenler ve kaybetmeyenler var. Ben sanırım ortada olan kısımdayım. Soyutlamak bilinçli bir durum. Daha çok bilinçsiz bir kaybedisten bahsediyorum. Soyutlamaya örnek verir misin?

Ortada somut bir gerçek varsa, soyut kalmak kendini korumak sayılabilir ama aynı zamanda hayalperest olmak gibi geliyor bana. Karşıdakinin niyetini, fikrini anlayamasak da sonuçta ortaya çıkan somut şeyi görmemek imkansız Sebep, sonuç ilişkisi dahilinde.

Haklı olabilirsiniz. Kendi özelimde anlamladiramiyorum bunu. Bir kötülük karşısında evrensel düşünebilmek farklı bir durum olsa gerek. Kötülük kalbe dokaninca iz bırakıyor.

Deneyeceğim teşekkür ederim :)

Öyle umuyorum. Öyle olmasını istiyorum.. Gecenin karanlığında ışık saçan şu güzel cümlelere ne denilebilir ki. Teşekkür ederim.

Evet olabilir. Uyum sağlamaya, adapte olmaya itiyor olabilir. Ben işin şu noktasındayım. Zaten kaybedeceğimiz şey neden veriliyor o halde? Korumayı başaran ınsanlar var mı? Nasıl yapıyorlar?

Korumaya başaran ınsanlar tanıdım hem de uzun bir süre. Kötülük görseler dahi zarar gören çok az bir kısmı oluyor. Aynı saf oluş hali devam ediyor.

Daha pratik yaklaşıyorum ben olaya. zarar göreceğimi düşündüğüm an, önceden hazırlamış oluyorum kendini bağları koparmaya. Elbette kaçamıyorsun bazılarından ya da kaderden. Safligimi özlüyorum açıkçası. Bu kadar dünya ve yaşam bilgisi beni daha huzurlu yapmıyor.