Sabahları sıcacık yatağınızdan çabuk kalkabiliyor musunuz?

Sabahları sıcacık yataktan kalkmak benim için küçük bir savaş gibidir. Alarm çalar ama o yorganın sıcaklığı hep bir bahane buldurur. Gözlerimi açsam bile, bir süre öylece sessizce kalırım. Düşünceler geçer, hayaller sürer, sonra gerçek dünya çağırır. Yine de kalktığımda pişman olmam, çünkü her yeni gün bir başlangıçtır. Zor olsa da, o ilk adımı atmak her zaman en güçlendirici andır.

Sabahları sıcacık yatağından kalkmak çoğu insan için zordur. Hele ki dışarısı soğuksa, yorganın altındaki o sıcaklık insanı adeta sarıp sarmalar. Ama ne yazık ki hayat her zaman konfor alanında kalmamıza izin vermez. "Mecbur işe gidiyorum" cümlesi, birçoğumuzun güne başlarken içinden geçirdiği sessiz bir kabulleniştir. Belki uykunu alamamışsındır, belki yorgunsundur, belki de gitmek istemediğin bir işe, sadece sorumlulukların yüzünden hazırlanıyorsundur. Ama kalkarsın. Çünkü mecbursundur. Bu mecburiyet bazen insanı yorar, bazen de güçlü kılar. Her sabah o sıcacık yataktan kalkıp dış dünyanın sorumluluklarına yürümek kolay değildir. Ama yine de kalkarız. Çünkü hayat, beklemez ve belki de en çok bu yüzden, hafta sonu sabahları biraz daha anlamlıdır. Çünkü orada mecburiyet değil, seçim vardır.