Bir kişiyi sevdiğin için mi olduğu gibi kabul edersin yoksa tartışacağınız zaman kusurlarını ona karşı kullanmak için mi?

Birini gerçekten seviyorsan, onu olduğu gibi kabul edersin — çünkü sevgi, kusurları görmezden gelmek değil, o kusurlarla birlikte sevmeyi öğrenmektir. Her insanın içinde tamamlanmamış taraflar, bazen can sıkan yönler vardır ama sevgi; “sen değişirsen severim” demez, “seninle birlikte büyürüm” der. Tartışmalar olduğunda ise o kusurları silah gibi kullanmak, sevgiden çok egoya hizmet eder. Gerçek sevgi, karşındaki insanı yaralayarak kazanmak değil, onunla birlikte iyileşmeyi seçmektir. Birini gerçekten sevdiğinde, hataları bile ona ait bir parça gibi gelir; kızarsın belki ama kırmazsın. Çünkü bilirsin, sevgi “haklı çıkmak” değil, “birlikte kalabilmek”tir.

Kimse kimseyi değiştirmeye veya düzeltmeye çalışmamalı kendi fikir ve görüşlerini paylaşabilir. Bunda sakınca görmüyorum ama karşındakine kendi görüşünü dayatmak ve onu keyfince değiştirebileceğini sanmak pek akıllıca gelmiyor. Birini sevdiysen onu bir birey olarak kabul etmişsindir. Edemiyorsan boşuna kürek çekme zaten karşıdaki bazen sana göre şekillenmeye çalışıyor o da kendini belli ediyor zaten duruma göre açik fikirli olmak gerek 🤷🏻‍♀️

Bir kişiyi seviyorsam onu olduğu gibi kabul ederim, onun fiziksel kusurları benim yoluma engel koymuyor fakat kişisel kusurlar her zaman taviz gösterilecek veya es geçilecek bir konu değildir o yüzden kişisel bir kusuru olursa uygun bir dille uyarırım, onun dışında nasıl bir görünüşe sahip olduğu önemli değil
Kimseyle alay etmek ya da dalga geçmek gibi bir niyetim asla olamaz.