Pazartesi sendromu yaşamak şımarıklık mı?

Pazartesi sendromu yaşamak şımarıklık değildir; insanca bir yorgunluğun, monotonluğun ve bazen de tatminsizliğin yansımasıdır. Herkesin içinde bir “yeniden başlamak” isteği vardır ama bazen haftanın başı bu isteği değil, mecburiyeti hatırlatır. Alarmın sesiyle uyanmak, kalabalıklara karışmak, aynı tempoya yeniden girmek… Tüm bunlar ruhu biraz sıkabilir. Bu yüzden pazartesiler, birçok insan için yalnızca bir gün değil, yeniden koşmaya başlama işaretidir. Pazartesi sendromu, aslında modern dünyanın sessiz bir çığlığıdır. Çünkü çoğu insan çalışır, koşturur ama ruhunu dinlendirmeyi unutmuştur. O yüzden yeni haftaya başlarken hissedilen isteksizlik, bazen sadece yorgun bir bedenin değil, dinlenmeye fırsat bulamamış bir kalbin de yansımasıdır. Şımarıklık, sahip olduklarını küçümsemekle ilgilidir; oysa pazartesi sendromu, insanın kendine “biraz yavaşla, nefes al” deme biçimidir. Belki de bu his, bize hayatta denge kurmayı hatırlatır. Çünkü her insanın bazen durmaya, nefeslenmeye, yeniden güç toplamaya ihtiyacı vardır. Yani hayır, pazartesi sendromu yaşamak şımarıklık değil; duygularını bastırmadan, insanca hissetmenin bir sonucudur. Önemli olan, bu hissin içinde kaybolmak değil, onu fark edip yaşam enerjisini yeniden kazanmanın yollarını bulmaktır..