İçindeki fırtınaları susturup dışarıya dingin görünmek olgunluk mu, yoksa kendinden vazgeçmek mi?

İçinde kopan fırtınaları bastırmak, dışarıya sakin bir yüzle çıkmak çoğu zaman olgunlukla karıştırılır. Oysa olgunluk, duygularını bastırmak değil, onları yönetebilmek; kendinden vazgeçmeden denge kurabilmektir. Sessiz kalmak bazen güçtür, bazen de yorgunluktur. Biri özden gelen bir sükûnettir, diğeri içteki yangının üstüne atılan bir örtü. Peki senin sessizliğin, huzurun mu, yoksa teslimiyetin mi?
İçindeki fırtınaları susturup dışarıya dingin görünmek olgunluk mu, yoksa kendinden vazgeçmek mi?
İçindeki fırtınaları susturup dışarıya dingin görünmek olgunluk mu, yoksa kendinden vazgeçmek mi?
Cevapla