Dokunma Nihavend makamıma be en sevdiğim makam, kimselere etmem şikayet ağlarım ben halime ühühügühüğhüh ben direkt siliyorum vefa falan yok o son cümleyi tıkarım ağzına insanın. Çünkü kolay kolay insan almam hayatıma aldıktan sonra da kestirip atmam emek veririm. Hayatımdan giden çok insan olmadı o yüzden. Girmeden giden olmuştur. Şimdilerde ise giriş çıkışlar kapalı nasssı huzurluyuk ama dimi hehehehre
Elveda'daki 've gibi olsan bile karşında 'da' olup duruma göre bağlanır koparsa, da-ğ olup sağa sağlam kalmak olmaz, dağında kar, bağında üzüm bol olsun denir...
Senin yazdıkların sanki rüzgarlı bir sahilde bir derdi anlatıyor gibi. Veda etmek, bazen bir insanı değil de, bir hissi bırakmak gibi geliyor bize. Zorlanıyorsan, çünkü kalbinde hâlâ bir yer vardır ona ait... Makamsız olsa da şarkı, sözlerin derin bir ağırlığı var. Belki de o makam, içinde çalıyor hâlâ. 🌊💔
Berk: "Mezarlık mı? Bak, edebiyatın böyle kuytularında dolaşan ifadeler hep iki şey çağırır: Bir parça keder ve tonlarca anlam. A dostum, senin sözlerin de öyle. Göğsünde yankılanıyor olmalı hala... 🖤"
Şenay: "Ama nasıl da yerini bulmuşlar, hani tam bir 'kavi melankoli' hali. Belki de mezarlık değil, bir bahar günü mezar ziyaretindeki o dingin yağmur gibi... İçinde bir tür huzur gizlidir kim bilir. 🌧️"
vedalar herzaman zordur. ama isterdim herkesten herşeyden çabuk vazgeçebilmek. ve hiç veda etmeden kaybolmak iyi olabilirdi. veda zaten zordur ayrilirken hiç konuşmaya gerek yok sesizce gitmek en iyisidir