Hiç birini değiştirmeye çalıştınız mı?

Değiştirmeye çalıştım. Niyetim kötü değildi aslında. Sadece onun daha iyi biri olabileceğine, bazı şeyleri fark ederse hem kendisi için hem çevresi için daha sağlıklı bir yol seçebileceğine inanıyordum. Ama o inatçıydı. Değişmedi. Belki de değişmek istemedi. Belki de onun doğruları, benim yanlışlarım gibi görünüyordu ona. Ama ben hâlâ düşünüyorum, yanlışlarıyla hareket etti. Göremediğini düşündüm, gösterdim. Anlamadığını düşündüm, anlattım. Yine de olmadı. Birini değiştirmeye çalışmak ne kadar doğru bilmiyorum. Belki de asıl hata buydu. Çünkü insan gerçekten istemediği sürece değişmiyor. İçinden bir şey kırılmalı, bir şey yerinden oynamalı ki dönüşsün. Dışarıdan yapılan baskı sadece direnç doğuruyor. Ne kadar iyi niyetle yaklaşırsan yaklaş, karşı taraf hazır değilse ya da seni duymak istemiyorsa hiçbir çaban sonuç vermiyor. Şimdi geriye dönüp baktığımda, onu değiştirmeye çalışmamın altında yatan şeyin ne olduğunu da sorguluyorum. Onu olduğu gibi kabul edememek mi, yoksa birlikte daha sağlıklı bir ilişki kurma arzusu mu? Belki ikisi birden. Ama gerçek şu ki: Değişmedi. Ve ben çabaladıkça o daha da kendi bildiğine sarıldı. Bu da bana şunu öğretti: İnsanları değiştiremezsin. Sadece kendin değişebilirsin. Ya kabullenirsin, ya da uzaklaşırsın. Bazen sevmek, değiştirmeye çalışmamakmış. Bazen gitmek, değiştirmeye çalışmaktan daha sağlıklıymış. Yaşanmış gerçekler bunlar. Tecrübelerle sabit.